1939-04-02 AKS Chorzów - Cracovia 1:2

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Przy pięknej pogodzie zebrało się na stadionie chorzowskim ponad 6 tys. widzów żądnych zobaczenia zwycięstwa chorzowian. Tymczasem AKS zawiódł na całej linii. Nie miał po prostu dnia, bo o ile w pierwszej połowie grał nonszalancko, i lekceważył przeciwnika, to w drugiej - kiedy się rozegrał i szedł ambitnie za każdą piłką, murowane sytuacje nie wychodziły.

Niemniej jednak wynik jest sprawiedliwy, bo Cracovia była zespołem lepszym. W pierwszej połowie, gdy AKS nie potrafił nawiązać wątka gry, Cracovia nie wypuściła inicjatywy z rąk. Grała prosto, nie uciekała się do niepotrzebnych tricków i zwodzenia. Krakowianie wykazali bardzo duży zmysł kombinacyjny, a przede wszystkim doskonałą jak na początek sezonu kondycję. Wyróżnił się nowy nabytek Młynarek, Korbas i Szeliga.

AKS, po chaotycznej pierwszej połowie przestawił napad w ten sposób, że Wostal poszedł na prawe skrzydło. Pochopin zajął pozycję środkowego, a Dresler wrócił na lewe skrzydło. Gra potoczyła się zaraz inaczej. Jednakowoż Cracovia pokazała, że potrafi nie tylko dobrze atakować, ale także skutecznie się bronić. Mimo, że całą drugą połowę grała w dziesiątkę (Myszkowski po kontuzji schodził z boiska lub statystował), potrafiła utrzymać cenne zwycięstwo.

Bramki tak ze strony Cracovii, jak z AKS padły po pięknych kombinacjach. W AKS najlepszy Kinowski. Największym brakiem ślązaków jest pomoc, nie umiejąca ani należycie wspierać napadu, ani też grać destrukcyjnie. Jeżeli AKS chce zając w tabeli ligowej jedno z lepszych miejsc, misi zmienić albo też doprowadzić do lepszej formy swą pomoc. W napadzie najlepszy był Dresler. Wostal i Piontek wyjątkowo słabi.

Sędziował p. Staliński, wykazując w wielu momentach brak zdecydowania. Rogów 9:0 dla AKS!