1932-04-10 Cracovia - Pogoń Lwów 2:1

Z WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia
Skocz do: nawigacja, szukaj

Spotkanie odbyło się na stadionie Wisły, gdyż stadion Cracovii był uszkodzony po huraganie.


Herb_Cracovia

Trener:
(bez trenera)
pilka_ico
Liga , 2 kolejka
Kraków, stadion Wisły, niedziela, 10 kwietnia 1932

Cracovia - Pogoń Lwów

2
:
1

(2:1)



Herb_Pogoń Lwów

Trener:
Ludwik Szabakiewicz
Skład:
Otfinowski
Lasota
Filipkiewicz
Ptak
Seichter
Mysiak
Kubiński
S. Malczyk
Kępiński
A. Zieliński
Maryan

Ustawienie:
2-3-5

Sędzia: Maksymilian Schneider z Krakowa
Widzów: 4 000

bramki Bramki
S. Malczyk (14')

Maryan (37')
1:0
1:1
2:1

Kucharski (22'-karny)
Skład:
Albański
Kucharski
Prass
Hanin
W. Kuchar
Deutschmann
Mieczysław Matyas
Majowski
Zimmer
Bereza
Nahaczewski

Ustawienie:
2-3-5



Opis meczu

Fragment meczu Cracovia Pogoń
Albański po lewej, na środku Zieliński
Pod bramką Pogoni
Malczyk prowadzi piłkę ku wylatującemu Albańskiemu
Piłkarze Pogoni Wychodzą na mecz

Przegląd Sportowy

Bramki zdobyli: Malczyk, Marjan i Prass z karnego. Sędzia p. Schneider.

Nietylko o punkty walczyły wczoraj zespoły Pogoni i Cracovii wobec 4.000 widzów. Chodziło jeszcze o jedną rzecz, a nawet o osobę – o Kossoka.

Znane są ogólnie perypetie syna marnotrawnego, który po rocznym pobycie we Lwowie wrócił na łono macierzyste. Osiedlił się na stałe w Krakowie, rozpoczął trening no i grał czasem w barwach biało-czerwonych za zgodą P. Z. P. N. Ale Pogoń odmówiła zwolnienia, i o grze w mistrzostwach niema mowy. Przynajmniej narazie.

Siedział więc widz na trybunie i spoglądał na zmagania dwu zespołów, których wyniki w ciągu ubiegłych dwu lat ustalane były nieraz przez Kossoka i miał osądzić, który zespół prezentuje się lepiej, który bardziej odczuwa brak tego gracza.

Cracovia wygrała. Według przebiegu meczu powinna była wygrać nawet w wyższym stopniu. Zwycięzcy byli lepsi i to znacznie od swego przeciwnika, przeszli bowiem przez ogień rozgrywek treningowych i otrzaskali się w meczach międzynarodowych.

Akcje młodych graczy przestają być urwanemi fragmentami, a stają się produktem przemyślenia i zespołowości. Jakkolwiek ocena drużyny zależna jest zawsze od ekranu, jakim jest forma przeciwnika, a w tym wypadku tło było dość ciemne, to jednak trudno się było w drużynie biało-czerwonych doszukać słabego punktu, który odbijałby znacznie od poziomu reszty zespołu.

Otwinowski w bramce interwenjował przed pauzą kilkakrotnie, resztę meczu spędził prawie bezczynnie. Z obrońców lepszy Zachemski, energicznie rozpraszał akcje przeciwników. Partner jego, Filipkiewicz niema wprawdzie na sumieniu większych przewinień, wytwarzał jednak nieraz niebezpieczne pozycje.

Pomoc miała najlepszego gracza w Seichterze. Trzymał on w szachu trójkę środkową, wiedział jak pchać naprzód własne linie ofensywne, a nierzadko posyłał ostre strzały w kierunku Albańskiego. Z bocznych pomocników lepiej wypadł Mysiak, który przez ostatni kwadrans zmienił się rolami z Seichterem.

Trójka środkowa ataku kombinuje dobrze. Najlepszy był Malczyk. On to ciągnął naprzód całą linję ataku, on brał na swoje barki część roli Kępińskiego, rozdzielając umiejętnie piłki, zdobywał teren dla swoich barw i stwarzał moc dogodnych sytuacyj dla partnerów. Ze skrzydłowych lepszy Kubiński, obok Malczyka zresztą najlepszy gracz na boisku.

O Pogoni trudno pisać jako o zespole, raczej o indywidualnościach, a więc dobrze grał Albański, który wraz z linją obrony Kucharski – Prass walczy dzielnie z oblegającemi bramkę zastępami biało-czerwonemi. Z pomocy Kuchar pracowity, ale bez większego efektu. Boczni pomocnicy dopisywali, ale tylko w akcjach defensywnych. O wspomaganiu ataku piłkami nie było mowy.

Atak Pogoni istniał tylko de nomine. Były młodzieńcze porywy skrzydłowych, trochę dobrej chęci u Zimmera, sporo ostrej gry u Niechcioła i kilka strzałów Czesławskiego. W sumie dało to parę pozycyj, ale nic więcej.

Drużyny wystąpiły w składach:

Pogoń: Albański; Kucharski, Prass; Hanin, Kuchar, Deutschman; Malinowski, Niechcioł, Zimmer, Czesławski, Łagodny.

Cracovia: Otfinowski; Zachemski, Filipkiewicz; Mysiak, Seichter, Ptak; Kubiński, Malczyk, Kępiński, Zieliński, Marjan.

Już pierwsze chwile meczu wskazują, iż główną rolę odegra dzisiaj Malczyk, wytwarza on bowiem co chwila jakieś pozycje, niepokojące Albańskiego. W 13-ej minucie Zieliński podciąga pod bramkę i wypuszcza Malczyka. Minięcie Prassa i strzał obok wybiegającego Albańskiego przynosi gospodarzom pierwszy punkt. 1:0.

Pogoń próbuje się odegrać – na próżno. Kubiński centruje kilkakrotnie, ale nie ma kto wyzyskać korzystnych sytuacyj. Bardziej sprzyja szczęście gościom. W 20-ej min. Niechcioł bije wolnego z 20 metrów. Silny strzał paruje Otfinowski. Nadbiegający Zimmer poprawia, a piłkę odbija ręką Seichter. Rzut karny egzekwuje pewnie Prass. Następuje szereg zmiennych pociągnięć obu zespołów i wreszcie w 36-ej minucie pada decydujący punkt. Centra Kubińskiego mija wprawdzie podskakującego do piłki Kępińskiego, ale ostry strzał Marjana kieruje ją w róg bramki. 2:1.

Po przewie gra ma dość jednolity charakter. Była więc walka linji defensywnych gości z atakami Cracovii, był chybiony strzał Marjana w 14-ej minucie, było odbicie się centry Kubińskiego od słupka bramkowego; nie trafiły do celu dwa rzuty wolne, egzekwowane przez Zachemskiego, nie został wykorzystany przez atak Cracovii cały szereg pozycyj podbramkowych.

Sędzia p. Schneider, który prowadził zawody z powodu nieprzybycia wyznaczonego arbitra, dopisał w zupełności.
Źródło: Przegląd Sportowy nr 30 (727) z 13 kwietnia 1932 [1]


Raz,dwa,trzy

Dwa. wielkie nazwiska w piłkarstwie polskiem, w którem nie tylko zajmowały tytuły mistrza, ale też faktycznie i reprezentowały w pewnych okresach najlepszy poziom gry, nazwiska Pogoni i Cracovii nadal tym magnesem, który przyciąga entuzjastów aportu. Ponad 4 tysięczna publiczność, zgodnie z tradycją, przybyła oglądać starych rywali, mając w pamięci emocje spotkań lat ubiegłych.

Niestety emocyj tych nie zaznała wiele. Przyczyn tego szukać, należy przedewszystkiem w składach drużyn, które były znacznie z d e k o m p l e t o w a n e. Drużyna lwowska ponadto wyraźnie zdradzała brak należytej zaprawy fizycznej, co już zgóry dawało przewagę lepszej pod tym względem Cracovii. W sumie gra stała na bardzo skromnym poziomie. Zwycięstwo Cracovii było w pełni zasłużonem. Wynik nazwać trzeba szczęśliwym dla Pogoni, która grą swą nań absolutnie nie zasłużyła.
Cracovia grała słabiej, jak przeciw Bratislavie.
Odnosi się to głównie do ataku, który w zestawieniu mocno rezerwowym nie przedstawiał się groźnie natręt dla slab?go przeciwnika. Nadomiar złego stosowano fałszywą taktykę gry krótkiej, kombinacyjnej, niedopuszczając możliwości strzału w pobliżu bramki. Ponieważ zaś i te zamysły kombinacyjne nie zawsze się udawały, strzelenie 2 bramek przez Cracovię, przy wybitnej zasłudze Kubińskiego, uznać należy za sukces.
W ataku, grającym w pierwszej połowie lepiej, inicjatorami dobrych akcyj była prawa strona z Kubińskim i Malczykiem II. Kubiński każdą dobrze mu podaną piłkę umiał świetnie doprowadzić.
Malczyk był najgroźniejszym w ataku.
Pracowity, agresywny, popada jednakże w błąd, jakim jest wózkowanie i przydługie trzymanie piłki przy nodze, zamiast podania czy strzału. W reszcie napastników najmożliwszym był Zieliński, na pozycji lewego łącznika, gdzie jednakże swej ruchliwości nie umiał wyzyskać. Rezerwowy Marjan nie posiada nawet minimalnej szybkości, potrzebnej skrzydłowemu, dlatego mimo dobrych warunków technicznych nie stoi na wysokości zadania. Kempiński był znacznie słabszy, niż dawniej. Nie udawało mu się formalnie nic, ani strzał, a strona taktyczna gry była wprost fatalna.
W pomocy brakowało chorego Chruścińskiego, którego zastąpił ofiarnie grający Seichter. Trudna rola tej linji, obciążonej ponadto na skutek nieproduktywnej gry ataku, spełniona została zadowalająco. Poznawszy braki gry własnego ataku, pomocnicy wyręczali swych kolegów z pierwszej linji nie tylko w dobrem podaniu piłki do swego zawodnika, ale i strzelał bodaj lepiej, Na czele strzelców stanął Seichter, którego strzały dawały Albańskiemu możność wykazania walorów. Również I .Mysiak nietylko był pomocnikiem, ale również dobrze fungował często niby napastnik. Ptak ciągle jeszcze wykazuje ślady złamania nogi, widoczne w ruchach pozbawionych elastyczności, wskutek czego gra jego nie mogła zadawolić w pełni.
Trójka obronna miała bardzo trudne zadanie. Najlepszy Lasota miał, momenty lekkomyślności, co zagrażało bramce Cracovii. Filipkiewicz miewał już lepsze dni. Otfinowski nie miał nic poważnego do obrony.
Niestety po przerwie był prawie izolowany przez śródkowego napadu wybiegającego bramkarza. Sukces podnieca białoczerwonych i wywołuje , szereg udanych akcyj. Strzał Kubińskiego piąstkuje Albański, to znów skierowuje „bombę” Malczyka zbliska na korner.
Pogoń rzadko dochodzi do pola karnego przeciwnika. Wolny rzut z 20 m idzie do rąk Otfinowskiego. Drugi wolny rzut z 18 in przynosi Pogoni karny za rękę Seichtera. Kucharski wyzyskuje go w 22 min. Cracovia gra teraz mniej celowo, tern więcej, że kontuzjowany Ptak opuścił boisko. Opanowawszy się atakują nadal biało-czerwoni. Malczyk wystawiony przez Kubińskiego dochodzi ku bramce, lecz Albański w ostatniej chwili dobrze wybiega. Znowu Malczyk głową strzela bezskutecznie. Wypad Zimmera kończy się autem. Jakby w odpowiedzi Kubiński wygrywa pojedynek z Deutsch-manem i Kucharskim, podaje świetnie do środka, a nad' biegający Marian strzela drugi punkt w 38 min. Na pewien czas atak Pogoni zdobywa się na energiczniejszą grę. Zimmer i Niechcioł we dwójkę przedzierają się przez tyły Cracovii, jednak brak ich akcjom strzału. Korner jest całą ich zdobyczą.
Po przerwie w 5 min. strzela Malczyk z daleka górą. Albański słabo paruje a nadbiegający Zieliński z 2 m poprawia głową w ręce bramkarza. Nieoezekiwanie Pogoń nabiera impetu i poczyna przenosić grę na połowę Cracovii. Wykorzystując "ciśnienie gry" Cracovii w środku, Pogoń długiemł podaniami forsuje skrzydła. Udaje się jej też coraz częściej przejechać pomoc Cracovii, lecz i na tem koniec, bo zły strzał lub spalony niweczą wysiłek. Gra staje się coraz mniej interesującą, ponieważ widocznem jest, że żaden z napastników nie wykazuje skłonności do strzelania. W Cracovii Malczyk wózkuje, Kempiński spaźnia się do piłki.
Nawet współgranie szwankuje.
Nie lepiej jest po stronie Pogoni, która coraz słabiej wytrzymuje wcale nie tęgie tempo gry. Cracovia posiada bardzo wiele sposobności podwyiszenia wyniku, do czego nikt nie jest zdolnym. Nudna ta część gry kończy się bezbramkowo.
Sędzia p. Schneider, zastępujący wyznaczonego p. Drożdża, mylnie interpretuje „faule" przy których poszkodowany zostaje przy piłce.
Skład drużyn:
Cracovia: Otfinowski — Lasota, Filipkiewicz — Ptak, Seichter; Mysiak — Kubiński, Malczyk II, Kempiński, Zieliński, Marjan.

Pogoń: Albański — Prass — Kucharski — Haniu, Kuchar. Deutschman — Malinowski, Niechcioł, Zimmer, Czesławski, Łagodny.
Pasikonik
Źródło: Raz,dwa,trzy nr 15 z 12 kwietnia 1932



Mecze sezonu 1932

Legia Kraków 1932-01-06 Cracovia - Legia Kraków 5:3  Wisła Zakopane 1932-02-27 Wisła Zakopane - Cracovia 1:7  Wisła Kraków 1932-02-28 Cracovia - Wisła Kraków 4:2  KS Roździeń 1932-03-06 Cracovia - KS Roździeń 8:2  Zbrojovka Brno 1932-03-12 Židenice Brno - Cracovia 4:2  Slovan Bratysława 1932-03-13 I.ČsŠK Bratislava - Cracovia 7:2  Chorzów 1932-03-20 Cracovia - Chorzów 2:0  Slovan Bratysława 1932-03-28 Cracovia - I.ČsŠK Bratislava 1:0  Warta Poznań 1932-04-03 Warta Poznań - Cracovia 3:2  Pogoń Lwów 1932-04-10 Cracovia - Pogoń Lwów 2:1  Ruch Chorzów 1932-04-17 Ruch Wielkie Hajduki - Cracovia 1:1  Czarni Lwów 1932-04-24 Czarni Lwów - Cracovia 0:3  Vienna 1932-05-01 Cracovia - Vienna 0:5  Wisła Kraków 1932-05-03 Cracovia - Wisła Kraków 0:3  Garbarnia Kraków 1932-05-08 Cracovia - Garbarnia Kraków 5:0  Czarni Radom 1932-05-16 Czarni Radom - Cracovia 0:6  Radom 1932-05-17 Radom - Cracovia 0:2  22 Strzelec Siedlce 1932-05-22 Cracovia - 22 p.p. Siedlce 3:1  Warszawianka Warszawa 1932-05-26 Warszawianka Warszawa - Cracovia 0:6  Wisła Kraków 1932-06-12 Wisła Kraków - Cracovia 2:2  Rapid Wiedeń 1932-06-22 Cracovia - Rapid Wiedeń 2:2  Polonia Warszawa 1932-06-26 Cracovia - Polonia Warszawa 6:2  ŁKS Łódź 1932-06-29 Cracovia - ŁKS Łódź 3:1  20px 1932-07-03 Hakoah - Cracovia 2-2  Wacker Wiedeń 1932-07-16 Cracovia - Wacker Wiedeń 1:3  Czarni Lwów 1932-07-24 Cracovia - Czarni Lwów 4:1  Legia Warszawa 1932-08-07 Legia Warszawa - Cracovia 0:1  Ruch Chorzów 1932-08-14 Cracovia - Ruch Wielkie Hajduki 1:3  Metal Tarnów 1932-08-15 Metal - Cracovia 1:1  Polonia Warszawa 1932-08-21 Polonia Warszawa - Cracovia 2:2  Warszawianka Warszawa 1932-08-28 Cracovia - Warszawianka Warszawa 5:1  Wisła Kraków 1932-09-04 Cracovia - Wisła Kraków 3:0  Garbarnia Kraków 1932-09-11 Garbarnia Kraków - Cracovia 4:0  Pogoń Lwów 1932-09-18 Pogoń Lwów - Cracovia 1:1  ŁKS Łódź 1932-10-16 ŁKS Łódź - Cracovia 4:1  Warta Poznań 1932-10-23 Cracovia - Warta Poznań 0:1  Śląsk Świętochłowice 1932-10-30 Cracovia - Śląsk Świętochłowice 0:3  22 Strzelec Siedlce 1932-11-06 22 p.p. Siedlce - Cracovia 2:2  Wawel Kraków 1932-11-06 Wawel Kraków - Cracovia II 4:2  Legia Warszawa 1932-11-20 Cracovia - Legia Warszawa 2:0  
Lechia Lwów 1932-09 Cracovia II - Lechja lwów 3:0