Marian Sycz

Z WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia
Wersja z dnia 18:50, 6 lis 2021 autorstwa Grot (Dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Sycz

Informacje ogólne
Imię i nazwisko Marian Sycz
Urodzony(a) 26 stycznia 1911
Zmarły 24 lipca 1972



Marian Sycz - Piłkarz ręczny KS Cracovia przed II wojną światową, reprezentant Polski 1935 r..
Marian Sycz (1911 – 1972), absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie, aktywny działacz i trener klubu Garbarnia, kapitan Armii Krajowej.

Urodził się 26 stycznia 1911 roku w Krakowie. Zdał egzamin maturalny i rozpoczął studia medyczne. Wybrał sport i ukończył AWF w Krakowie. W pierwszej połowie lat trzydziestych był futbolistą pierwszoligowej Garbarni, a równolegle grał w piłkę ręczną w Cracovii. Przed wrześniem 1939 roku przeniósł się do Radomia, gdzie uczył w szkole i prowadził działalność trenerską.

W 1939 roku aresztowany przez gestapo, wraz z kolegą uciekł z pociągu wiozącego ich do obozu koncentracyjnego. Przybył do Krakowa, gdzie włączył się w działalność konspiracyjną jako kapitan AK. Otrzymał pseudonim „Lotos”. Współpracował z Andrzejem Kuczalskim (późniejszym prezesem Garbarni) i Stanisławem Cikowskim (futbolowym reprezentantem kraju). Organizował tajne turnieje piłkarskie m.in. na placu na Groblach i na Juwenii.

Po wojnie rozpoczął pracę jako dyrektor Wydziału Skór Surowych w Zakładach Garbarskich. Podjął starania o powstanie nowego stadionu, ponieważ stary został całkowicie zdewastowany przez Niemców. Projekt zakończył się powodzeniem. 5 grudnia 1948 roku odbył się na tym stadionie mecz pomiędzy Cracovią i Wisłą o mistrzostwo Polski. Sezon 1948 roku zamknął się identyczną liczba punktów dla obu klubów. Regulamin zakładał baraż. Mecz zakończył się wynikiem 3:1 dla Cracovii. Później Marian Sycz został odsunięty od władz klubowych. Wynikało to z jego poglądów politycznych. Skoncentrował się na działalności pedagogicznej. Uczył u OO. Pijarów, a następnie w Technikum Mechanicznym przy ulicy Skrzyneckiego. Zapadł na zdrowiu i przeszedł na rentę.

Zmarł 24 lipca 1972 roku w Krakowie. Pozostawił unikatowe prace poświęcone historii futbolu. Odznaczony Orderem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych i Krzyżem Grunwaldu z Mieczami.[1]