Tadeusz Oszast

Z WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Oszast

Informacje ogólne
Imię i nazwisko Tadeusz Oszast
Urodzony(a) 26 listopada 1912
Zmarły 3 czerwca 1982, Kraków
Oszast 1930 r.

Tadeusz Oszast - lekkoatleta Cracovii uprawiający bieg przez płotki, reprezentant Polski. Dziennikarz sportowy.

Medale[1] :

  • 1935 - wicemistrzostwo Polski 110m ppł (16,6)
  • 1945 - wicemistrzostwo Polski 110m ppł (17.6)

Przypisy

  1. Marek Pampuch w Pany 1906-2006 podaje ponadto zimowe halowe MP na 50m ppł bez podania roku oraz błędnie wicemistrzostwo Polski na 400m ppł w 1935 (w rzeczywistości zdobyte przez Stefana Kostrzewskiego).

Jego przygoda ze sportem zaczęła się w Gimnazjum św. Jacka. W 1928 wstąpił do sekcji lekkoatletycznej Cracovii.
Zafascynowany naszym mistrzem Polski w biegu przez płotki - Stefanem Nowosielskim - wybrał tę trudną technicznie konkurencję. Jej tajniki przyswajał sobie szybko i wkrótce startował już w barwach naszej drużyny lekkoatletycznej.
W 1935 roku zdobył dwa tytuły wicemistrza Polski w swojej konkurencji (na dystansach 110 m i 400 m. Był także zimowym (halowym) wicemistrzem kraju na 50 m przez płotki.
Powołany do służby wojskowej nie mógł zbyt wiele ćwiczyć, co spowodowało regres wyników. Jednak już w 1939 wrócił do dawnej formy - niestety wojna zabrała mu najlepsze lata kariery.
Aktywnie działał w ruchu oporu. Wystartował jeszcze w mistrzostwach Polski w 1945, zdobywając kolejny tytuł wicemistrzowski (na no m przez płotki).
Po zakończeniu kariery sportowej był jednym z najbardziej cenionych sprawozdawców sportowych w Polsce. Aktywnie działał także w sekcji lekkoatletycznej Klubu i w Radzie Seniorów. Cechowała go radość życia, pogoda ducha, poczucie humoru i serdeczne podejście do ludzi.


Opracowane na podstawie książki: „Pany 1906-2016” Marek Pampuch

Członek Rady Seniorów od 1966 r..

Pochowany na cmentarzu Rakowickim Kwatera: Z Rząd: płn Miejsce: po lewej Rogozińskich.


Jeśli staniemy na skraju Błoń twarzą do Cichego Kącika, pierwsza jest Cracovia. Jeśli staniemy na skraju Błoń twarzą do Rynku Głównego, pierwsza jest Wisła.
Tadeusz Oszast