Związek Polski Piłki Nożnej

Z WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia
Wersja z dnia 17:37, 10 maj 2021 autorstwa Grot (Dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Związek Polskiej Piłki Nożnej - działające przed I wojną światową stowarzyszenie sportowe założone w 25 czerwca 1911 we Lwowie. Autonomiczny członek Austiackiego Związku Piłki Nożnej - ÖFV. ZPPN organizował Mistrzostwa Galicji w piłce nożnej - rozgrywki o randze mistrzostw kraju.

Historia ZPPN

Stanisław Kopernicki - tymczasowy prezes-organizator ZPPN
Ludwik Żeleński - prezes ZPPN od od 25 czerwca 1911 do 15 kwietnia 1914 r.
Ludwik Christelbauer - prezes ZPPN od 15 kwietnia 1914 do 30 listopada 1919, zdjęcie z 1927 r.;
Informacje o Christelbauerze [1]

Związek Polski Piłki Nożnej został założony 25 czerwca 1911 we Lwowie. Powstał z inicjatywy Stanisława Kopernickiego z Cracovii. To właśnie powstanie narodowego polskiego związku było warunkiem postawionym przez Pasy przy wstępowaniu do AZPN[2]. Prace nad statutem ZPPN rozpoczęto w listopadzie 1910[3], był gotowy w kwietniu 1911, a urzędowo zatwierdzony został 13 grudnia 1911.

Członkowie-założyciele:

Powstanie ZPPN było ważnym krokiem dla podkreślenia narodowej odrębności Polaków. Przed jego powstaniem polskie kluby należały bezpośrednio do austriackiej federacji. Kluby żydowskie[4] i ukraińskie z terenu Galicji nie przystąpiły do ZPPN.

Formalnie ZPPN działał w strukturach Austriackiego Związku Piłki Nożnej (niem. Österreichischer Fußball-Verband – ÖFV), jako w pełni autonomiczna jednostka - miał pełną swobodę organizowania własnych rozgrywek piłkarskich, nie mógł jednak oficjalnie wystawiać własnej reprezentacji narodowej, bowiem FIFA nie zezwalała - i nie zezwala do dziś - na zrzeszanie w swych szeregach reprezentacji narodowych lub regionalnych, a jedynie państwowe (wyjątek czyniąc jedynie dla kolebki piłki nożnej - Wysp Brytyjskich). ÖFV nie miał wpływu na działalność ZPPN, stosowny punkt statutu stwierdzał bowiem, że ewentualne spory rozstrzygać miała FIFA. W rzeczywistości wpływ był odwrotny, to bowiem Polacy zasiadali we władzach austriackiej federacji, a wiceprezesem ÖFV wybrano Stanisława Kopernickiego. Reprezentant ZPPN brał udział w kongresie FIFA zajmując jedno z czterech miejsc przynależnych ÖFV. Od 1911 Austriacki Związek Piłki Nożnej miał strukturę federacji, a związek galicyjski był jednym z pięciu (obok czeskiego, morawsko-sląskiego, dolnoaustriackiego i alpejskiego) związków członkowskich. ZPPN miał jedno z ośmiu miejsc we władzach ÖFV - miejsca rozdzielano między krajowe związki proporcjonalnie do liczby zrzeszonych klubów[5].

Zobacz więcej w osobnym artykule: Austriacki Związek Piłki Nożnej.

Siedzibę Związku Polskiego Piłki Nożnej było miejsce zamieszkania prezesa, początkowo był to Kraków, później Lwów. ZPPN nadawał rangi tzw.klasy klubom - w zależności od prezentowanego poziomu od klasy I poprzez klasy II A, II B do II C. W sierpniu 1911 do związku należało 6 członków[6] (z Krakowa Cracovia, Lauda, RKS i Wisła Kraków, a ze Lwowa Czarni i Pogoń), z których tylko Pasy były drużyną pierwszoklasową. W 1913 ZPPN zrzeszał aż 24 kluby (4 w klasie I i 20 w klasie II).

Pierwszym tymczasowym prezesem związku został prezes Cracovii Stanisław Kopernicki ( Informacje prasowe z dziennika Nowa Reforma cz.1 cz.2)

Związek reaktywował się po I wojnie światowej. Nazywano go wtedy, nieformalnie, Małopolskim Związkiem Piłki Nożnej. W lecie 1919 ZPPN zdecydował o rozpoczęciu przygotowań do wysłania polskiej reprezentacji na olimpiadę w Amsterdamie (1920). W październiku 1919 powstał "Komitet udziału Polski w Igrzyskach Olimpijskich", którego przewodniczącym został wiceprezes ZPPN Stanisław Polakiewicz, a jednym z zastępców prezes ZPPN Ludwik Christelbauer. Na jesień 1919 planowano (i zapowiedziano w prasie) rozgrywki o mistrzostwo Małopolski ostatecznie przegłosowano nie organizowanie ich.

ZPPN to protoplasta - założonego po odzyskaniu przez Polskę niepodległości - Polskiego Związku Piłki Nożnej. ZPPN przygotowywał zjazd założycielski, projekty statutu i rozgrywek o MP. Wśród członków pierwszego zarządu PZPN niemal komplet stanowili działacze ZPPN. Sam galicyjski związek rozwiązał się 16 maja 1920.

Prezesi ZPPN

  • Stanisław Kopernicki - tymczasowy prezes-organizator
  • Ludwik Żeleński - od 25 czerwca 1911 do 15 kwietnia 1914
  • Ludwik Christelbauer - od 15 kwietnia 1914 do 30 listopada 1919

Zjazdy ZPPN[7]

I Walny Zjazd odbył się 21.01.1912 roku w Krakowie

   Prezes: Ludwik Żeleński
Wiceprezes: Ludwik Christelbauer
Skarbnik: Władysław Rostworowski
Sekretarz: Lesław Boroński (następnie Wacław Wojakowski)
Członkowie Zarządu: Antoni Januszewski, Władysław Rostworowski, Kazimierz Hemerling, Aleksander Litwinowicz, Stanisław Kopernicki (delegat do AZF), Karol Liszniewski (delegat do AZF), Zdzisław Jachimecki
Komisja Rewizyjna: Stanisław Miziewicz, Bronisław Laskownicki, H.Smolecki

II Walny Zjazd odbył się 23.02.1913 roku we Lwowie

   Prezes: Ludwik Christelbauer
Wiceprezes: Ludwik Żeleński
Członkowie Zarządu: Władysław Rostworowski, Kazimierz Hemerling, Z.Ritterschild, Mieczysław Orłowicz, Strojek
Delegaci do AZF: Stanisław Kopernicki, Karol Liszniewski
Komisja Rewizyjna: Stanisław Miziewicz, Bronisław Laskownicki, H.Smolecki

III Walny Zjazd odbył się 15.02.1914 roku we Lwowie

   Prezes: Ludwik Christelbauer
Wiceprezesi: Zdzisław Jachimecki, Bronisław Laskownicki
Członkowie Zarządu: Marceli Jakubowski, Aleksander Litwinowicz, Mieczysław Orłowicz, Józef Stoeger, Bolesław Uminowicz
Skarbnik: Aleksander Litwinowicz
Sekretarz: Orest Dżułyński
Komisja Nadzorcza: Stanisław Miziewicz, W.Stupnicki, Ludwik Tyrowicz
Komisja Dyscyplinarna: Ludwik Christelbauer, Bronisław Laskownicki, Mieczysław Orłowicz, Józef Stoeger
Komisja Sportowa: Marceli Jakubowski, Henryk Landau, R.Brzezina, Bolesław Uminowicz, Longin Dudryk
Delegaci klubów I klasy: R.Brzezina, Henryk Landau, Adolf Schifman (następnie Władysław Szymański)
Delegat klubów II klasy: Ignacy Rosenstock
Delegaci do AZF: Karol Engel, Ignacy Rosenstock

Członkowie

Informacja o członkach ZPPN w dzienniku Czas

stan na 17 marca 1912

klasa klub
I Cracovia
II A Czarni Lwów
Pogoń Lwów
Wisła Kraków
II B RKS Kraków
II C AZS Kraków
Krakus Podgórze
Polonia Kraków
Lwowia Lwów
Rzeszowskie Koło Sportowe

Reprezentacja Galicji

Herb Galicji

Reprezentacja Galicji rozegrała jeden mecz międzynarodowy. 31 sierpnia 1913 uległa w Krakowie, na stadionie Cracovii 1:2 (1:1) reprezentacji Moraw-Śląska. W kadrze niebieskich (bo w takich barwach zagrali Polacy) wystąpiło 6 graczy Cracovii, 4 Wisły Kraków i 1 Czarnych Lwów. Drużynę prowadził (wówczas nazywany kapitanem) kolejny Pasiak Tadeusz Synowiec. Po przeciwnej stronie wystąpili zawodnicy niemieckich klubów BBSV Bielsko i DSV Opawa.

Skład reprezentacji

Jedyny mecz


Przypisy

Zobacz też