1950-06-10 Ogniwo Kraków - Górnik Radlin 1:0

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Widownia obiecywała sobie bardzo wiele po sobotnim spotkaniu Ogniwa z górnikami z Radlina, mając w pamięci ich niedawne zwycięstwo nad Gwardią na jej własnym boisku. Spodziewano się, że mecz będzie frapujący, a Górnik zgotuje nową niespodziankę w Krakowie.

Tymczasem konfrontacja z rzeczywistością była więcej niż przykra. Trzytygodniowa przerwa w rozgrywkach ligowych odbiła się fatalnie na kondycji obu drużyn. Po prostu jakby zapomniano grać w piłkę nożną. Krakowska A klasa oglądała już mecze o lepszym poziomie aniżeli to co zademonstrowały czołowe drużyny ligowe, zmagające się chaotycznie przez 90 minut na boisku Ogniwa.

Wystarczy nadmienić, że niedołężne poczynania aktorów sobotniego widowiska budziło często na widowni huragany śmiechu i wesołości. To chyba najlepiej klasyfikuje poziom tego meczu, o którym chciałoby się jak najprędzej zapomnieć.

Tylko 3 zawodników spośród 22 grających, zasłużyło na wyróżnienie: bramkarz Górnika, Fudny oraz Rajtar i Różankowski I z Ogniwa. Reszta grała jak "muchy w smole".

Honor Ogniwa uratował przynajmniej Różankowski I, który na 11 minut przez końcem zawodów z centry Bobuli "trzepnął" jedyną bramkę dnia. Do poziomu meczu, do której górnik wystąpił bez Pytlika i Kurzeji, a Ogniwo bez Rybieckiego, Gędłka i braci Jabłońskich, dostosował się, niestety, również i miejscowy arbiter ch. Jesionka; wyznaczony przez PKS sędzia Szlajfer ze Szczecina nie przyjechał.

      Jeśli możesz, przepisz znajdujący się obok lub linkowany poniżej opis meczu.