1926-09-11 Cracovia - Lublinianka Lublin 9:1

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Gra Cracovii mogła zadowolić tylko do pauzy. Lublinianka przedstawiała się b. słabo i uległa zupełnie zasłużenie tak wysoko osłabionej drużynie białoczerwonych, dla których bramki zdobyli Ptak (3), Kałuża i Kubiński i Wójcik po 2. Sędziował p. Kosicki z Katowic.

Mistrzowska drużyna Lublina przedstawia, wnioskując z dwudniowych zawodów z „Cracovią”, zespół bardzo słaby, nie dorównujący nawet rezerwom czołowych drużyn krakowskich. Poza bramkarzem, który brawurowo obronił wiele groźnych strzałów i uchronił swoją drużynę przed jeszcze większemi klęskami, żaden gracz „Lublinianki” nie zasługuje na specjalne wyróżnienie. Najsłabszą część drużyny lubelskiej stanowi pomoc, aczkolwiek i innym linjom tej drużyny jeszcze daleko do poziomu pierwszej klasy.

„Cracovia” do zawodów sobotnich wystąpiła z kilkoma rezerwowymi; gra jej w tym dniu mogła się podobać tylko do pauzy, po przerwie zaś, grając w dziesiątkę, a pod koniec nawet w dziewiątkę, nie potrafili białoczerwoni przeprowadzić skutecznych i kombinacyjnych ataków, a jedyny swój punkt w tym okresie gry uzyskali z rzutu karnego. Bramki zdobyli dla miejscowych Ptak (3), Kałuża, Kubiński i Wójcik po dwie, dla gości zaś lewy łącznik.

(...)

Zawody te dowiodły niezbicie, jak bezsensownym jest obecny system rozgrywek o mistrzostwo Polski, gdzie do meczów z sobą stają drużyny tej klasy co Cracovia i Pogoń z jednej – a Lublinianka z drugiej strony! Sędziowali w oba dnie sędziowie górnośląscy w sobotę p. Kosicki, (...).

Oba te mecze o mistrzostwo Polski dały wyniki tragiczne dla Lublinianki, która grała poniżej poziomu gry krakowskich drużyn C klasy.