1938-09-11 Śmigły Wilno - Cracovia 1:3

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bramki dla Cracovii zdobyli Góra z wolnego, Korbas i Zembaczyński, dla Śmigłego Zawieja. Widzów ok. 6.000, sędziował p. Walczak.

Cracovia: Radwański; Lasota, Pająk; Góra, Grünberg, Hiżyk; Skalski, Młynarek, Korbas, Szeliga, Zembaczyński.

Śmigły: Czarski; Paszkiewicz, Zawieja; Grządziel, Bukowski, Puzyna; Marzec, Pawłowski, Balosek, Tumarz, Hajdul.

W grodzie Gedymina liczono się, że werwa temperamentu i kondycji fizycznej wezmą i tym razem górę nad techniką. Niestety, Cracovia wykazała, że gra techniczna jest ciągle najprostszą drogą do zwycięstwa. Goście wprawdzie nie mieli wyraźnej przewagi, a jednak potrafili wywieźć z Wilna zwycięstwo, które nie było przekonywujące ani nie przyszło łatwo.

Śmigły od pierwszego gwizdka rzucił się z nadzwyczajną werwą do ataku i raz po raz lotnymi wypadami niepokoił bramkę Cracovii. Cracovia umiała przetrzymać tę furję ataków wileńskich i wyrównała grę spokojną przyziemną kombinacją.

Po przerwie Cracovia ograniczyła się do obrony, cofając do pomocy na zmianę raz Młynarza i Szeligę. Śmigły nie mając nic do stracenia rzucił niemal całą drużynę do ataku i w 60 proc. miał przewagę, której jednak nie potrafił odzwierciedlić cyfrowo.

Cracovia zawdzięcza zwycięstwo Górze, Grünbergowi, Pająkowi i Radwańskiemu.. Ponadto dobrze grał do przerwy Korbas. Skalski od 30-ej minuty pierwszej połowy jedynie statystował na swojej pozycji, ponieważ został kontuzjowany przez Zawieję.

W drużynie Śmigłego najlepiej zagrała tym razem trójka pomocy Grządziel, Bukowski i Puzyna. Trójce tej dzielnie sekundował w obronie Zawieja, który jednak niepotrzebnie grał ostro. W ataku nie można nikogo wyróżnić ponieważ wszyscy grali poniżej swej formy.

W Wilnie Cracovia pokonała drużynę Śmigłego 3:1 (3:0). Mecz do przerwy prowadzony był w żywym tempie i na wysokim poziomie, odnosi się to przede wszystkim do gości, którzy zademonstrowali piękną i skuteczną grę. Śmigły wystąpił do tego meczu z postanowieniem odniesienia za wszelką cenę zwycięstwa. Ambitna gra drużyny wileńskiej często niestety przeradzała się w brutalność. Cracovia początkowo ograniczyła się do obrony. Śmigły atakował gwałtownie, ale strzały jego napastników były niecelne i akcje jego napadu zostały zlikwidowane skutecznie przez obronę Cracovii. Mimo przewagi Śmigłego Cracovia strzela w pierwszej połowie trzy bramki przez Górę, Korbasa i Zembaczyńskiego. Po przerwie Śmigły gra w dalszym ciągu bardzo ostro, usiłując za wszelką cenę rozstrzygnąć mecz na swoją korzyść. Cracovia mając 3 bramki przewagi, wycofała do defensywy dwuch (sic!) graczy z ataku i w ten sposób uniemożliwiła wojskowym wyzyskanie swej przewagi cyfrowo. Jedyną bramkę dla Śmigłego zdobył Pawłowski w 13 minucie drugiej połowy.