1959-03-15 Cracovia - ŁKS Łódź 2:2
Z WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia
| I liga , 1 kolejka Kraków, niedziela, 15 marca 1959, 15:00
(1:2)
|
| ||||||||||
| Skład: L. Michno Malarz Durniok Gołąb Szymczyk Jarczyk Krasny Pasternak Manowski Satora Kasprzyk Ustawienie: 3-2-5 |
Sędzia: Antoni Gorączniak z Poznania
| Skład: Bem Wieteski Szczepański Stusio Jańczyk Sass Jezierski Kazimierczak Szymborski Soporek Kowalec Ustawienie: 3-2-5 | ||||||||||||||||||
Opis meczu
Przegląd Sportowy
Źródło: Przegląd Sportowy nr 42 z 16 marca 1959 [1]
Dziennik Polski
Po ligowej niedzieli
Niedzielne starty krakowskich ligowców zakończyły się jedynie połowicznymi sukcesami. Oczywiście największe zainteresowanie w Krakowie wzbudził mecz Cracovii z zeszłorocznym mistrzem Polski - ŁKS. Cracovia z tego ciężkiego meczu wyszła dość obronną ręką a gra obu zespołów (biorąc pod uwagę ciężkie boisko) zadowoliła. Wydaje się nam jednak że nie wszystkie formacje drużyny krakowskiej są właściwie zestawione. Większość zawodników pozostających w "odwodzie" (Konopelski, Wołoch, Procak czy Marciniak) w chwili obecnej nie jest jeszcze odpowiednio przygotowana do ciężkich spotkań piłkarskich, niemniej tak trener jak i kierownictwo uczynią wszystko, aby wkrótce nastąpiło właściwe zestawienie poszczególnych formacji a zwłaszcza linii defensywnych.
Niedzielne starty krakowskich ligowców zakończyły się jedynie połowicznymi sukcesami. Oczywiście największe zainteresowanie w Krakowie wzbudził mecz Cracovii z zeszłorocznym mistrzem Polski - ŁKS. Cracovia z tego ciężkiego meczu wyszła dość obronną ręką a gra obu zespołów (biorąc pod uwagę ciężkie boisko) zadowoliła. Wydaje się nam jednak że nie wszystkie formacje drużyny krakowskiej są właściwie zestawione. Większość zawodników pozostających w "odwodzie" (Konopelski, Wołoch, Procak czy Marciniak) w chwili obecnej nie jest jeszcze odpowiednio przygotowana do ciężkich spotkań piłkarskich, niemniej tak trener jak i kierownictwo uczynią wszystko, aby wkrótce nastąpiło właściwe zestawienie poszczególnych formacji a zwłaszcza linii defensywnych.
Źródło: Dziennik Polski nr 64 z 17 marca 1959 [2]













