Henryk Stroniarz

Z WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Stroniarz

Informacje ogólne
Imię i nazwisko Henryk Ryszard Stroniarz
Urodzony 20 marca 1936, Kraków, Polska
Wiek 85 l.
Pozycja bramkarz
Wzrost 174 cm
Waga 72 kg
Wychowanek Korona Kraków
Kariera w pierwszej drużynie Cracovii
Sezon Rozgrywki - występy (gole)
1961
1962
1962/63
1963/64
1L - 14 (-19)
1L - 12 (-28), PP - 5 (-4), B1 - 1 (-3)
2L - 29 (-?), PP - 1 (-0)
2L - 20 (-?), PP - 1 (-?)
1906-1919 oficjalne i towarzyskie, od 1920 tylko oficjalne mecze
Kluby
Lata Klub Występy (gole)
1949-1950
1951-1956
1957-1958
1959-1960
1961-1963
1964-1971
1972
1972
1973
Korona Kraków
Garbarnia Kraków
Legia Warszawa
Garbarnia Kraków
Cracovia
Wisła Kraków
White Eagles (USA)
Royal Wawel (Chicago - USA)
Tarnovia Tarnów
liczba występów i goli w ekstraklasie i mistrzostwach kraju

j - jesień, w - wiosna


Henryk Ryszard Stroniarz Piłkarz, urodziłsię 20 marca 1936 w Krakowie. Absolwent krakowskiej AWF, trener.

Bramkarz, wychowanek Korony Kraków, poźniej bronił w Garbarnii, Legii, aż w końcu w 1961 roku przyszedł do Cracovii. Gdy Cracovia dwa lata później spadła z pierwszej ligi przeniósł się do Wisły, gdzie zdobył Puchar Polski w 1967 roku. W 1971 roku wyjechał do Chicago, gdzie bronił w White Eagles i tamtejszym Wawelu. Karierę piłkarską zakończył w Tarnovii Tarnów.

W Cracovii w latach 1961-64 rozegrał 135 meczów, w tym 26 meczów w I lidze.

Starszy brat Zbigniewa.

9 listopada 1963 wieczorem, dzień przed meczem z Garbarnią Kraków został zaatakowany na ulicy i brutalnie pobity przez dwóch kibiców i dwóch piłkarzy rezerw tego klubu. W wyniku napadu odniósł ciężkie obrażenia czaszki.

O Henryku Stroniarzu

STRONIARZ HENRYK RYSZARD, urodzony 20 III 1936 r. w Krakowie. Grę w piłkę nożną rozpoczął w Koronie Kraków w 1949 r., a następnie jako bramkarz grał w latach 1951-1956 w KS Włókniarz Kraków (po połączeniu Korony z Garbarnią Kraków tak nazwano nowy klub) i Garbarni Kraków (po powrocie do starej nazwy), grającej na przemian w ekstraklasie i II lidze (2. szczebel rozgrywek). W sezonach 1957 i 1958 bronił w ekstraklasowej Legii Warszawa. Na kolejne dwa sezony powrócił do Garbarni Kraków, a w latach 1961-1963 był bramkarzem ekstraklasowej Cracovii Kraków. Po spadku Cracovii do II ligi, jako jeden z najlepszych polskich bramkarzy, został zaangażowany do Wisły Kraków i występował w tym klubie do 1971 r. W tym czasie przyczynił się do zdobycia przez Wisłę wicemistrzostwa Polski w sezonie 1965/1966. Zagrał także jeden mecz w I reprezentacji Polski (1 XI 1965 r. z Włochami 1:6). W 1972 r. wyjechał do USA i grał w drużynach polonijnych: White Eagles i Royal Wawel Chicago. Karierę zawodniczą zakończył w 1973 r. jako bramkarz Tarnovii Tarnów. Od 1974 r. pracował jeden sezon jako trener ekstraklasowej Wisły Kraków (4. miejsce). W latach 1980-1983 prowadził zespół Cracovii Kraków i przyczynił się do jego powrotu do ekstraklasy w sezonie 1982/1983. W sezonie 1983/1984 był trenerem II-ligowej Stali Mielec, ale zrezygnował (Stal zajęła 3. miejsce i nie awansowała ) i odszedł do Cracovii, którą prowadził w sezonie 1984/1985. Wyjechał do USA i tam grał w zespołach polonijnych.
[1]

Felieton w Dzienniku Polskim o zwolnieniu z funkcji trenera

"Szantaż" -
Dziennik Polski

Szantaż

Przed kilku miesiącami prorokowaliśmy, że na tandemie trenerów Stroniarz - Zapalski piłkarze Cracovii daleko nie zajadą. I oto nadszedł dzień rozwodu, przy okazji którego szkoleniowcy ujawnili jeszcze talenty szantażystów.

Przed 4 tygodniami obaj doszli do wniosku, że I ligowa, górnicza prawie zapłata za ich III- ligowe umiejętności to za mało i zażądali dodatkowych premii za mecze. Takich samych jak piłkarze. Żądania podparli groźbą rezygnacji z dalszej pracy. Prezydium zarządu klubu widząc niezwykle trudną sytuację zespołu i wokół trenerskie bezrybie znalazło się w szachu. Ani ich zwolnić, bo na horyzoncie nie widać wolnego szkoleniowca pierwszoligowego formatu, ponadto chińskie przysłowie powiada, że przy przeprawie przez rzekę nie zmienia się koni, ani też spełnić żądania, bo jakże premiować nieudolność.

Żądania premii powtarzały się przed każdym meczem, a w miniony czwartek Stroniarz nie widząc chętnych do płacenia złożył wypowiedzenie z pracy. W piątek dorzucił zwolnienie lekarskie. Zachorował także Zapalski i na dzień przed meczem z Lechem drużyna została osierocona. Prysnęły mity o sentymencie trenerów do biało-czerwonych pasów. Cracovia była dla nich jedynie pustym słowem i niezłą kasę z której zapragnęli wydusić jeszcze więcej.

Nim odeszli, obserwatorzy z PZPN ocenili przygotowanie drużyny do sezonu. I co stwierdzili? Po 54 dniach na obozach w doskonałych warunkach, m. in. na Kubie i w Bułgarii, zespół jest kompletnie nie przygotowany do rozgrywek. Taktyczne zero. Żadnej myśli w grze, Kondycyjnie też nie najlepiej.

W trudnej sytuacji w jakiej znalazły się „Pasy" jest tylko jeden optymistyczny akcent - gorszych trenerów już nie będzie, bo chyba być nie może. A szanse na utrzymanie w ekstraklasie nie zostały stracone. Piłkarze indywidualnie są nieźle wyszkoleni, ambicji im nie brakuje, wystarczy tylko by ktoś mądrze nimi pokierował.

Stroń jednak na wieki Cracovio od takich jak Stroniarz i nie zapalaj się do Zapalskich, boś zbyt droga sercom krakowskich kibiców, by swój los powierzać spółce, która brak talentów trenerskich usiłuje nadrobić talentem do zbijania gotówki.
Leszek Rafalski
Źródło: Dziennik Polski nr 66 z 5 kwietnia 1983 [1]


Prasa

Poprzednik
Grzegorz Polakow
Pierwszy Trener przez 866 dni
11 listopada 1980 - 26 marca 1983
Następca
Andrzej Mikołajczyk


Poprzednik
Jerzy Warchala
Pierwszy Trener przez 171 dni
1 grudnia 1984 - 20 maja 1985
Następca
Jerzy Warchala