1928-04-15 Cracovia - Śląsk Świętochłowice 2:1

Z WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Herb_Cracovia

Trener:
Józef Kałuża
pilka_ico
Liga , 3 kolejka
Kraków, niedziela, 15 kwietnia 1928

Cracovia - Śląsk Świętochłowice

2
:
1

(1:1)



Herb_Śląsk Świętochłowice


Skład:
Szumiec
F. Zastawniak
T. Zastawniak
Ptak
Chruściński
K. Seichter
S. Wójcik
Mysiak
Gintel
Rusin
Sperling

Ustawienie:
2-3-5

Sędzia: Zygmunt Hanke z Łodzi
Widzów: ok. 3 000 „ok.” nie może być przypisane do zadeklarowanego typu liczbowego o wartości 3000.

bramki Bramki

Gintel (27'-karny)
Rusin (72')
0:1
1:1
2:1
Hainisch (2')

Mecze tego dnia:

1928-04-15 Cracovia - Śląsk Świętochłowice 2:1
1928-04-15 Cracovia II - Legia Kraków 2:1

Opis meczu

Po sukcesach świątecznych sprawiła Cracovii publiczność zawód. Zdekompletowana drużyna czując w kościach jeszcze grę z Herthą, a straciwszy do tego w pierwszej minucie bramkę przez niezrozumiałe niedbalstwo Szumca, nie mogła zdobyć się na utrzymanie swej przyziemnej gry, w skutek braku panowania nad nerwami.

To tez gra ub. niedzieli w niczym Cracovii nie przypominała. Jedynym prawdziwie wybitnym graczem był Zastawniak II grający zastępczo w obronie. Szumiec w bramce nie mógł zadowolić, a puszczona przez niego bramka jest typowym przykładem jak nie wolno bramkarzowi „myśleć”. Pomoc pracowita, grała górą co przy słabej grze ataku Cracovii składało się z góry na widoczny brak efektu cyfrowego. Jedynie Sperling był zawsze groźny.

Śląsk o ile gra zawsze jak przeciw Cracovii- twardo i pilnie, może nieraz jeszcze grozić potentatom I gi. Drużynę tę znamionuje ofiarność, hart i wola zwycięstwa. Bramkarz ich jest najlepszym graczem zespołu. Kilka przez niego schwytanych piłek przyniosła mu liczne burzliwe oklaski. Z reszty graczy wybijają się obrońcy i środek pomocy. Atak obliczony na przeboje.

Do zawodów stanął Śląsk w normalnym składzie. Cracovia bez Kałuży, Kubańskiego i Caldera.

Już w 2-ej min lekki strzał prawego łącznika Śląska puszcza Szumiec spokojnie jako aut, tymczasem piłka grzęźnie w siatce. Ten decydujący dla gry moment podnieca Śląsk i załamuje duchowo Cracovię.

Nerwowość grze wzmaga się coraz więcej. Za podstawienie nogi Rusinkowi dyktuje sędzia karny z którego wyrównuje Gintel 26-ej min. Cracovia przychodzi do siebie tylko na okres kilku minut. Bramkarz Śląska popisuje się. Potem znowu stara melodia nerwowości.

Po pauzie Cracovia ciśnie ustawicznie. Wszystkie jednak ataki są za nerwowe i dlatego nie wykończone. Strzały Sperlinga i pomocników doskonale broni bramkarz. Dopiero w 27-ej min. po dłuższym okresie oblegania bramki strzela Rusinek zwycięskiego gola. Sędziował p. Hanke. Publiczność mimo deszczu 3.000

Źródło: Przegląd Sportowy [1]