1934-06-10 Cracovia - Wisła Kraków 2:1

Z WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia
Skocz do: nawigacja, szukaj

Herb_Cracovia

Trener:
(bez trenera)
pilka_ico
Liga , 7 kolejka
Kraków, niedziela, 10 czerwca 1934, 17:30

Cracovia - Wisła Kraków

2
:
1

(1:0)



Herb_Wisła Kraków

Trener:
Vilmos Nyúl
Skład:
Otfinowski
Lasota
Pająk
Żiżka
Chruściński
Mysiak
Rusinek
A. Zieliński
S. Malczyk
Ciszewski
Zembaczyński

Ustawienie:
2-3-5

Sędzia: Arnold Hausmann ze Lwowa
Widzów: 6 000

bramki Bramki
Pająk (5')

S. Malczyk (85')
1:0
1:1
2:1

Antoni Łyko (74')
Skład:
Madejski
Pychowski
Szumilas
Józef Kotlarczyk
Jan Kotlarczyk
Jezierski
Sołtysik
S. Obtułowicz
A. Woźniak
J. Reyman
Antoni Łyko

Ustawienie:
2-3-5



Opis meczu

Pechowy przebój Artura. Piłka zaplątała się między nogami uniemożliwiając pewny strzał i wyrównanie.

"Cracovia - Wisła 2:1 (1:0)." -
Raz Dwa Trzy

Cracovia - Wisła 2:1 (1:0).

Relacja z meczu w tygodniku Raz Dwa Trzy
Kraków, 3 czerwca.

Wiele zmieniło się w piłkarstwie krakowskiem, jeszcze więcej zmian zaszło w wyglądzie drużyn i ich grze, jedno tylko pozostało, jak przed laty - rywalizacja Cracovii i Wisły w tym samym stopniu, co przez blisko 30 lat, emocjonuje i porywa za sobą tłumy, które tak, jak za dawnych, lepszych niewątpliwie czasów, zapełniają boiska rywalek. W takim dniu ujrzeć można na boisku nawet tych, którzy tylko raz w roku decydują się kupić bilet na zawody piłkarskie.
Widzowie w ilości około 6.000 nie mogli uskarżać się na brak wrażeń. Zwolennicy obu stron przeżywali różne chwile, od naboleśniejszych do najbardziej radosnych, zależnie od czasu. I tak „kibice” Cracovii byli zadowoleni z jej gry w pierwszej połowie zawodów, kiedy to nawet ten opłakany ostatnio atak wykazywał zalety, jakich daremnie od niego już oddawna wyczekiwano. W polu zupełnie dobry, pod bramką, gdzie w tym czasie przeważnie przebywał, nie umiał być skutecznym, inaczej zwolennicy Wisły musieliby jeszcze bardziej obawiać się o wynik.
Zmieniły się role drużyn
i ich zwolenników w drugiej połowie gry.
Cracovia pozbawiona Mysiaka, który w zderzeniu poważnie uszkodził sobie staw skokowy, w dziesiątkę grając, traci całkowicie panowanie nad sobą i oddaje inicjatywę Wiśle. Ta gra przeważnie na połowie białoczerwonych, którzy długo opierali się. Dopiero po 30 minutach opresji uzyskali czerwoni wyrównanie. Dalsza gra o zwycięstwo rozstrzygniętą została w 40 min. Wisła, u której zabrakło Artura, również jak Mysiak poszkodowanego, w dziesiątkę utraciła swój impet. Cracovia wyzyskała to i wygrała.
Do przerwy gra była ładniejsza.
Cracovia miała w tym czasie lepszy atak, który ładnie i dobrze podchodził na pole Wisły. Natomiast przednia linja Wisły nie została zespolona przez środkowego, forsującego skrzydła niedokładnie.
W drugiej części liczebna przewaga ułatwiła zadanie atakowi Wisły, a jednak i wtedy poprawa zaznaczyła się tylko w grze w polu. Pod bramką w dalszym ciągu zawodzono. Ponieważ nadto gra zaostrzyła się, o każdą piłkę walczono już, przeto znacznie mniej zadowolenia miał w tym czasie neutralny widz.
U Cracovii widać polepszenie.
Przedewszystkiem uwydatniła się łączność linij, które należycie ze sobą współpracują, a największą korzyść z tego wyniósł atak, dobrze zasilany piłkami od tyłu.
W nim lewa strona rozumiała się lepiej. Tutaj Ciszewski jest dobrym opiekunem pracowitego i coraz lepszego Zembaczyńskiego, który stale był największem niebezpieczeństwem dla bramki Wisły. Prócz dobrych podań nic więcej nie wniósł do gry Ciszewski. Wbrew temu co bywało dotąd, wyczerpał się on zastępstwem Mysiaka i dlatego w drugiej połowie mało działał.
Na prawej stronie Zieliński i Rusin całości nie tworzyli. Rusin, typowy dla gry przebojowej, potrzebuje obok siebie wytrawnego rutynisty, któryby go wyprowadzał. Tymczasem Zieliński sam tego potrzebuje i dlatego, mimo pracowitości, nie wyzyskał zupełnie skrzydła. Poprawa widoczna jest także u Malczyka, choć do formy z ub. roku jeszcze daleko. Cały atak szwankuje w strzelaniu.
Linja pomocy w komplecie nie ustępowała tejże u Wisły. Chruściński był mniej niż Kotlarczyk I skuteczny w dokładnem podawaniu piłki, jednakże grał pożytecznie. Mysiak i Żiżka spełnili swe zadanie w całości.
Gra obrońców do przerwy była czystą. Potem przeciążeni popełniali błędy, szybkość Pająka naprawiała je zwykle jeszcze dość wcześnie, względnie sytuacje stąd wynikłe likwidował bardzo dobrze dysponowany Otfinowski.
Zawód sprawił Artur
brakiem skuteczności, a także błędami taktycznemi w prowadzeniu ofensywy. Udawały mu się akcje solowe w polu, strzał był już mniej dobry. Słabsza gra Artura oddziałała głównie na Łykę, który zbyt dobrze pilnowany był przez Żiżkę, by mógł niedokładne podania Artura czy Reymana wyzyskać. Nie inaczej miała się rzecz z dwójką Sołtysik - Obtułowicz, która nawet po zejściu Mysiaka nie zdołała skutecznie wykończyć swej przewagi w polu. Szczególnie słabo w pobliżu bramki grał Obtułowicz.
Brak spoistości w ataku ciążył bardzo na grze pomocy, która więcej uwagi musiała poświęcić defensywie. Dopiero w drugiej połowie przeszła ona do ofensywy, którą ustawicznie podtrzymywała. Walory ofensywne obu Kotlarczyków okazały się wówczas całkiem wyraźnie, a nawet wybitnie defensywny Jezierski oddawał piłki celowo.
Gra obrońców Wisły stała
poniżej poziomu strony przeciwnej.
Nie udawały się wykopy, względnie ich kierunkowość zawodziła. Błąd ich ułatwił Cracovii osiągnięcie zwycięstwa. Podobnie zresztą nie bez wad była gra Madejskiego, który z rąk wypuścił piłkę pod nogi Malczyka.
Skład drużyn i przebieg gry:
Cracovia: Otfinowski, Pająk, Lasota, Żiżka, Chruściński, Mysiak, Rusin, Zieliński, Malczyk, Ciszewski, Zembaczyński. - Wisła: Madejski, Pychowski, Szumilas, Kotlarczyk II i I, Jezierski, Sołtysik, Obtułowicz, Artur, Reyman, Łyko.
Żywo i wcale składnie toczy się gra od pierwszego uderzenia piłki. Sędzia dużo gwiżdże, co ma swe dobre strony o tyle, że przyzwyczaja graczy do spokoju i umiaru. Ataki Cracovii są lepiej pomyślane i przeprowadzane. W 5 min. dyktuje sędzia wolny z 25 m., Pająk silnie strzela przez mur graczy Wisły, zasłaniający Madejskiego, który fatalnie między nogami przepuszcza piłkę do siatki. Podniecona Cracovia w dalszym ciągu ma więcej z gry, jednakże w pobliżu pola karnego wartość maleje gwałtownie.
Po drugiej stronie forsuje Artur skrzydła długiemi podaniami. Czasem sam przebija się. Raz Otfinowski w ostatnim momencie zdjął mu piłkę z nogi. W 33 min. przeprowadza Cracovia piękny atak. Centra Zembaczyńskiego dochodzi do Rusina, którego voley idzie na słupek i stąd przez bramkarza na korner. Po nim Madejski pięknie zdejmuje piłkę z głowy Ciszewskiego. Przewaga Cracovii wprowadza zdenerwowanie w szeregi tyłów Wisły, których błędy grożą, ale napastnikom Cracovii brak sprytu i zdecydowania. W 40 min. w zderzeniu Mysiak doznaje kontuzji i opuszcza boisko. Ciszewski w pomocy łata dziurę. Gra Cracovii, dotychczas składna,
rwie się gruntownie.
Po przerwie Zieliński gra w pomocy. Dziesiątka Cracovii wyraźnie załamuje się nerwowo i oddaje grę w ręce Wisły, która rozpoczyna serję ataków, dobrych tylko do chwili, w której należałoby strzelać. Przewaga czerwonych jest wielka, tem więcej, że i napastnicy Cracovii nie są zdolni do utrzymania piłki przez krótki choćby czas, bo „ucieczki” skrzydłowych są raczej akcjami rozpaczy, jak planu. Mimo, iż piłka trzyma się bramki Cracovii, obrońcy i Otfinowski bronią jej skutecznie. Dopiero w 29 min. nieobstawiony Łyko wyzyskuje sytuację i z kilku kroków wyrównuje. Niepewność wyniku zaostrza grę. Sędzia dalej gwiżdże i coraz częściej myli się. W 37 min. zderzenie pozbawia Wisłę Artura.
Wyrównane liczbowo drużyny walczą teraz ostatkiem sił. Cracovia wykorzystuje to w 40 min. i po strzale Zembaczyńskiego dobija Malczyk. Ostatnie minuty gry upływają w podnieceniu graczy. Jeszcze w 45 min. uzyskuje Wisła korner, ale Otfinowski łapie piłkę w momencie gwizdka końcowego.

Sędzia p. Hausmann dobry w pierwszej połowie, w drugiej, przy trudniejszej do prowadzenia grze, mylił się zasadniczo.
J.K.
Źródło: Raz Dwa Trzy nr 24 z 12 czerwca 1934


"Wielkie Derby Krakowa" -
Przegląd Sportowy

Wielkie Derby Krakowa

Po równej walce Cracovia zwycięża Wisłę 2:1

Obserwując tradycyjnie te spotkania od szeregu lat, musimy przyznać iż podlegają one korzystnej ewolucji: czynnik niezdrowej rywalizacji zanika coraz bardziej.

Moment nerwowości i niepewnych podań, charakteryzujący pierwsze chwile meczów Cracovii z Wisłą, nie miał dzisiaj miejsca w zupełności. Wprost przeciwnie, pierwsza połowa spotkania była lepsza od drugiej i stworzyła widowisko wysokiej wartości.

Obie strony walczyły żywo i szybko, a akcje ich były wykonywane solidnie. Wisła w tej części gry prezentowała się bardziej efektownie, co jest wynikiem specyficznego układu sił w obu zespołach. W drużynie czerwonych akcje opierały się na Kotlarczyku I-ym w pomocy i Arturze w ataku.

Żelazna pomoc wiślaków nietylko stopowała ofenzywe przeciwnika, ale grała w pełnem tego słowa znaczeniu, współpracując ze swoim atakiem: który znów prowadził misternemi nieraz posunięciami Artur.

Cracovia nie ustępowała przeciwnikowi w polu, ale jej rdzeń pacierzowy - środek pomocy i ataku nie pracował tak efektywnie jak u przeciwnika. Odbiło się to więc na funkcjonowaniu całości nie ujmując jednak drużynie wartości bojowych, ale odbierając jej wartości kombinacyjne.

Charakter gry zmienia się po przerwie. Pozbawiona asa swej pomocy - Mysiaka - musiała Cracovia siłą rzeczy wycofać jednego z napastników do tyłu i punkt ciężkości przesunąć na defenzywę. Pomimo to jednak potrafiła walczyć skutecznie z czwórką napastników i utrzymać wynik przez pół godziny.

Strzelenie bramki przez Wisłę zdawało się już przekreślić szanse biało-czerwonych na zwycięstwo, los przyszedł im jednak w sukurs. Artur uległ kontuzji i siły pod względem liczebności wyrównały się. Cracovia przeszła znów do ofenzywy a że była ona skuteczna, najlepszym tego dowodem - zwycięska bramka.

U zwycięzców możnałoby wyróżnić Pająka w obronie, bocznych pomocników oraz Ciszewskiego w ataku. Wisła natomiast miała swych najlepszych w linii pomocy oraz w świetnym techniku i wodzu ofenzywy Arturze.

Grę rozpoczyna Cracovia ostrym strzałem Malczyka nad poprzeczką. Atak Wisły przejmuje niebawem inicjatywę. Po obustronnych sytuacjach podbramkowych następuje rzut wolny z odległości 20 metrów pod bramką Wisły: ostry strzał Pająka grzęźnie w siatce, przechodząc między nogami bramkarza.

Teraz Wisła przechodzi do generalnej ofenzywy; pod kierownictwem Artura inicjują czerwoni szereg kombinacyjnych posunięć. Cracovia rewanżuje się szybkimi akcjami i groźniejszą dyspozycją strzałową.

Oklaski 6 tysięcy widzów nagradzają częste posunięcia graczy. W tym okresie gry należałoby jeszcze zanotować strzał Rusinka, odbijający się od słupka, oraz kontuzje Mysiaka, który w 40-ej minucie opuszcza boisko.

Po pauzie Cracovia gra bardziej defenzywnie, wycofując Zielińskiego do pomocy. Wiśle udaje się wyrównać w 28-ej min., gdy Łyko wykorzystuje przytomnie korzystną szansę.

Zdaje się, że wynik nie ulegnie już zmianie, gdy w 37-ej minucie kontuzjowany Artur opuszcza boisko, co dodaje znów otuchy biało-czerwonym. Ataki Cracovii nie pozostają bez skutku, gdyż przytomny Malczyk w 40-ej minucie uzyskuje zwycięską bramkę.

Sędzia p. Hausmann ze Lwowa mimo trudnego, zwłaszcza po przerwie zadania, kiedy obie drużyny przeszły do gry ostrej, wywiązał się zupełnie zadowalająco ze swej roli.
Źródło: Przegląd Sportowy nr 47(951) z 13 czerwca 1934 [1]



Mecze sezonu 1934

PPW Katowice 1934-01-01 Cracovia - PPW Katowice 2:4  Zwierzyniecki Kraków 1934-01-14 Cracovia - Zwierzyniecki Kraków 6:2  Stadion Królewska Huta 1934-01-21 Cracovia - Stadion Królewska Huta 8:1  KPW Katowice 1934-01-28 Cracovia - KPW Katowice 2:1  KS 20 Rybnik 1934-02-11 Cracovia - KS 20 Rybnik 6:1  AKS Chorzów 1934-02-18 AKS Królewska Huta - Cracovia 7:0  Odra Wodzisław Śląski 1934-02-25 Cracovia - Młodzież Powstańcza Wodzisław Śląski 3:0  Policyjny Katowice 1934-03-04 Cracovia - Policyjny Katowice 1:3  Pogoń Katowice 1934-03-11 Cracovia - Pogoń Katowice 3:1  Garbarnia Kraków 1934-03-18 Cracovia - Garbarnia Kraków 3:2  AKS Chorzów 1934-03-25 Cracovia - AKS Królewska Huta 1:0  Wacker Wiedeń 1934-04-02 Cracovia - Wacker Wiedeń 2:2  Ruch Chorzów 1934-04-08 Cracovia - Ruch Wielkie Hajduki 0:3  Pogoń Lwów 1934-04-22 Pogoń Lwów - Cracovia 1:4  ŁKS Łódź 1934-04-29 Cracovia - ŁKS Łódź 4:3  Garbarnia Kraków 1934-05-03 Garbarnia Kraków - Cracovia 4:0  Warta Poznań 1934-05-27 Warta Poznań - Cracovia 0:1  Polonia Warszawa 1934-06-03 Polonia Warszawa - Cracovia 2:1  Wisła Kraków 1934-06-10 Cracovia - Wisła Kraków 2:1  Warszawianka Warszawa 1934-06-17 Cracovia - Warszawianka Warszawa 4:0  Podgórze Kraków 1934-06-24 Podgórze Kraków - Cracovia 2:3  Legia Warszawa 1934-07-01 Legia Warszawa - Cracovia 0:0  22 Strzelec Siedlce 1934-07-08 Cracovia - 22 Strzelec Siedlce 7:0  FC Wien 1934-07-14 Cracovia - FC Wien 0:1  Grzegórzecki Kraków 1934-07-29 Cracovia - Grzegórzecki Kraków 4:0  Podgórze Kraków 1934-08-05 Cracovia - Podgórze Kraków 3:1  Emigracja francuska 1934-08-12 Cracovia - emigracja francuska 3:2  Hapoel Tel Aviv 1934-08-15 Cracovia - Hapoel Tel Aviv 3:2  Garbarnia Kraków 1934-08-19 Cracovia - Garbarnia Kraków 2:1  22 Strzelec Siedlce 1934-09-02 22 Strzelec Siedlce - Cracovia 0:3  AC Milan 1934-09-16 Cracovia - AC Milan 3:4  ŁKS Łódź 1934-09-23 ŁKS Łódź - Cracovia 3:0  Warszawianka Warszawa 1934-09-30 Warszawianka Warszawa - Cracovia 0:2  BBSV Bielsko 1934-10-07 BBSV Bielsko - Cracovia 1:6  Ruch Chorzów 1934-10-21 Ruch Wielkie Hajduki - Cracovia 3:1  Pogoń Lwów 1934-10-28 Cracovia - Pogoń Lwów 3:1  Legia Warszawa 1934-11-01 Cracovia - Legia Warszawa 2:0  Wisła Kraków 1934-11-04 Wisła Kraków - Cracovia 5:0  Warta Poznań 1934-11-11 Cracovia - Warta Poznań 1:2  Polonia Warszawa 1934-11-18 Cracovia - Polonia Warszawa 5:0  Garbarnia Kraków 1934-12-02 Garbarnia Kraków - Cracovia 2:0  Garbarnia Kraków 1934-12-08 Garbarnia Kraków - Cracovia 2:1  Ruch Chorzów 1934-12-09 Ruch Wielkie Hajduki - Cracovia 3:0