1921-05-26 Makkabi Kraków - Cracovia 0:5

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

      Jeśli możesz, przepisz znajdujący się obok lub linkowany poniżej opis meczu.

Kraków 26 maja. Mistrzostwo klasy A. Gra obu drużyn stała na wysokim poziomie przy nadzwyczajnym tempie. Mimo, że znaczna wyższość ataku Cracovii przyniosła tejże wydatne zwycięstwo, jednak gra nie była nigdy jednostronną. Z uznaniem podnieść należy, że Makkabi widząc swoją nieuchronną porażkę, nie ograniczyła się jedynie do obrony, przeciwnie ataki jej utrzymywały widzów w napięciu do samego ostatniej chwili. Cracovia - głównie w pierwszej połowie - pokazała piękną grę kombinacyjną. Atak i pomoc pracują doskonale. Z przebiegu gry powiedzieć możemy, iż w 11 minucie strzela Kałuża po rzucie narożnym pierwszego, a w 14 min. z ładnego podania Mielecha drugiego goala. Z kombinacji Kotapka - Kałuża - Kogut uzyskuje ten ostatni trzecią bramkę z rzędu w 18 min. Wkrótce potem upada Fryc tak ciężko na ziemię, iż musiano go znieść z boiska. Wypadek ten - aczkolwiek Fryc wkrótce wraca - deprymuje widocznie obie drużyny, i tempo znacznie słabnie. Po pauzie uzyskuje Kogut czwartą bramkę w 27 minucie, w parę minut potem przebija się Kałuża przez obronę, strzelając ostatniego gola. Zbyt energiczna gra Gintela po przerwie przyprawia Schneidera I o upadek, wskutek którego musiał on opuścić boisko. Makkabi jest zmuszone zakończyć zawody w 10 ludzi. Sędziował p. Obrubański.

Między poziomem gry w zawodach Jutrzenka (Kraków) - Makkabi (Warszawa) a Cracovia - Makkabi (Kraków) istniała różnica conajmniej trzech klas. Wyścig fiakrów krakowskich na Zakrzówku, w porównaniu z derby angielskiemi!!
Makkabi (Kraków) okazała się w zawodach z Cracovią drużyną znakomicie trenowaną. Szalone tempo gry wytrzymała Makkabi do ostatniej minuty.

Cracovia - Makkabi 5:0 (3:0) mistrzostwo.

Match ten zgromadził cały świat sportowy Krakowa na po brzegi wypełnionym placu Makkabi i zgotował prawdziwą biesiadę sportową niezliczonym widzom. Takiego tempa, takiej ambitnej, pełnej poświęcenia i zapału walki, już Kraków dawno nie widział.

Przed sędzią p. Obrubańskim stanęły drużyny w następującym składzie:
C r a c o v i a: Popiel, Gintel, Fryc, Styczeń, Cikowski, Synowiec, Mielech, Kotapka, Kałuża, Kogut, Szperling.
M a k k a b i: Osiek, Silberspitz, Schneider II, Tislowitz, Kleinman, Weiss, Tigner, Heim, Perlmutter, Schneider I, Klein.

Cracovia chwyta odrazu maksymalne tempo, chcąc z miejsca zapewnić sobie zwycięstwo. Zdemontowanym nieco tyłom Makkabi, nie udaje się bronić dłużej ponad 8 minut, po których w ciągu kliku minut następują trzy piękne z najprecyzyjniejszej kombinacji i najforsowniejszego tempa zdobyte bramki, a to przez nieobstawionego Kałużę "główką" z rzutu kornerowego w 8 min., w 11 przez tegoż samego gracze z podania Mielecha i w 15 min. celnym strzałem Koguta. W następnej półgodzinie gra się nieco wyrównuje. Cracovia na stało takiego gwałtownego tempa prowadzić nie może. Makkabi przytomnieje i rozwijać poczyna ataki, rozbijające się o znakomitą w tym dniu obronę Cracovii. Kilka niebezpiecznych sytuacji broni Popiel. Atak Makkabi nie umie się zdobyć na odwagę strzału. Do pauzy 3:0 na korzyść Cracovii. Po pauzie grę prowadzi Makkabi. Zmiana Schneidera I na lewe skrzydło posuwa atak nieustannie naprzód. Cała drużyna gra z niewidzianą dotąd w Krakowie ambicją i poświęceniem. Makkabi nieprzerwanie atakuje. Tyły białoczerwonych zaczynają grać niepewnie. Wytrzymałość Makkabi i jej tradycja gry po pauzie, wywołują wrażenie możności zdobycia pewnych punktów. W tej sytuacji pada Schneider I po minięciu w gwałtownym biegu Stycznia i Gintla w haniebny sposób na trawnik i doznaje ciężkiej kontuzji lewego ramienia, tak, że musi z gry się wycofać. Makkabi gra w dziesiątkę i mimo to ma stanowczo przez jakich 20 min. nawet przewagę nad Cracovią, która zmęczona nieco własnem początkowem tempem, od pauzy chwytała się często środków zbyt brutalnych, jakich już dawno u Cracovii nie widzieliśmy i której jej wcale zaszczytu nie przynoszą, tembardziej, że wykazała niejednokrotnie niezbicie, iż swoją nadzwyczajną formą i przepiękną kombinacją potrafi bez nielojalnej i niesportowej metody brutalizowania gry, także zwyciężać i przodować. -- Ku końcowi gry nad zmęczonymi graczami Makkabi uzyskuje Cracovia jeszcze 2 goale strzelone przez Koguta i Kałużę.

Powyższym matchem wykazały obie drużyny wysoki poziom gry, jakiej już dawno w Krakowie nie widziano wśród drużyn polskich. Cracovia koncertowała tak jako całość, jak i indywidualnie. takiej gry, jak w dniu czwartkowym Cracovia dotąd jeszcze nie pokazała. Ale i Makkabi, mimo dotkliwej klęski i mimo osłabienia drużyny grała szczególnie po pauzie tak pięknie i z takie poświęceniem, jakiego jeszcze dotąd u tej drużyny nie widzieliśmy. -- Najlepszym na placu, był pomocnik Makkabi Kleinman, który, mając przeciw sobie niezrównaną trójkę środkową Cracovii, przewyższał wszystkich pomocników mimo to swoją inteligencją, swoim zapałem i ruchliwością. Gra jego czwartkowa stawia tego gracza stanowczo w rząd z najlepszych naszych pomocników. -- O graczach Cracovii zbyteczem jest się rozwodzić. Wszyscy byli znakomitymi. Wśród Makkabi szwankowały pewne pozycje, szczególnie nieuchwycenie systemu gry Cracovii, która do pauzy grała kombinacją "Innentrio", po pauzie skrzydłami i niezastosowanie defenzywnej akcji do tego systemu zdradzało brak orjentacji taktycznej, nadto jeszcze ciągle brak psychicznego nastroju i woli do zwyciężenia nawet niepokonanej Cracovii. -- Dla Makkambi jest natychmiastowym problemem i conditio sine qua non (przyp. z łac. warunek niezbędny), trener i to pierwszorzędny, gdyż bez wyższego i systematyczniejszego treningu, drużyna ta, posiadająca dobry i inteligentny materjał, naprzód się własnymi wysiłkami nie zdoła posunąć. A kto nie idzie naprzód, cofa się. -- Cracovia zaś wspaniałą grą swą, abstrahując od uwag wyżej wyłuszczonych, wykazała tak wysoką klasę, że możemy z zupełnym spokojem wyczekiwać jej spotkania z drużynami zagranicznemi.

Sędziował p. Obrubański stanowczo za łagodnie, nie umiejąc utrzymać w karbach brutalnej części gry.

Drugie spotkanie "Cracovji" z "Makkabi" o mistrzostwo klasy A. okręgu krakowskiego, kończy się przegraną "Makkabi" 5:0 (3:0), która równocześnie zasługuje na ostrą naganę, ponieważ grała zbyt ostro i brutalnie.