1921-06-26 Cracovia - Warta Poznań 6:2

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Niedziela 26. czerwca 1921 r.

Warta (Poznań) - Cracovia 2:6 (1:4).

Wielkopolanie okazali się drużyną bardzo sympatyczną, dyscyplinowaną, grającą otwarcie i z zapałem. Fizycznie silni, rozporządzając dobrymi biegaczami, wykazali szybki start do piłki, pewne starania kombinacyjne i wielką siłę przebojową ataku. Technika jeszcze nieco prymitywna, rzuty głową odważne, ale nie zupełnie celowe. Z początku wyraźna trema i skutkiem tego nieopanowywanie piłki, później coraz śmielsze nacieranie, a nawet gra zupełnie otwarta. -- Cracovia bez Mielecha z Alfusem na skrzydle, grającym gorzej niż zwykle. Cała drużyna Cracovii przynajmniej o klasę gorsza, niż na matchu z Kispestim szczególnie backi i atak. Dopiero w 21 min. zdobywa Kogut z wolnego rzutu pierwszą bramkę, w 24 min. Kałuża z corneru bitego przez Alfusa drugą, a Kotapka głową z rzutu wolnego strzelonego przez Synowca trzecią. W 38 m. przebija się minąwszy Gintla środek ataku Staryński, najlepszy gracz w ataku gości, strzelając pierwszą bramkę dla Warty, powitaną rzęsistymi oklaskami. Wreszcie zdobywa Kotapka głową z podania Koguta czwartą bramkę dla Cracovii. Do pauzy 4:1. -- Już w 2 min. po pauzie szybkim biegiem mija Staryński Fryca i zdobywa drugiego goala dla zielonych. Wśród gry już nie bardzo interesującej zyskuje Cracovia jeszcze dwie bramki, przez Kotapkę z rzutu karnego i przez Koguta w 28 m. skutkiem odbicia się piłki od obrońcy Poznańczyków. -- Wynik naogół bardzo korzystny dla Wielkopolan, którzy w grze swojej dokładnie wzorują się na stylu niemieckim górnym i dalekim, a szybkim. -- U gości odznaczali się głównie środek ataku i lewy łącznik, oraz pomoc szczególnie środkowa i prawy obrońca.
Sędziował całkiem dobrze p. Seidner.

      Jeśli możesz, przepisz znajdujący się obok lub linkowany poniżej opis meczu.

      Jeśli możesz, przepisz znajdujący się obok lub linkowany poniżej opis meczu.

Cracovia posiadając niezbyt silnie fizycznie rozwiniętych graczy, unikać powinna dwudniowych zawodów, inaczej zawsze objawiać się u nich będzie przemęczenie, mogące wydawać się, nieznającemu przyczyn, niedołęstwem.

Tak było i na zawodach z technicznie mało wyrobioną Wartą.

Nie wszystkich jednak napastników usprawiedliwić może zmęczenie… Kotapka nie grał w sobotę, był wypoczęty, czemu więc przypisać jego bezradność wobec piłki?

Również i obrona nie wyczerpała się przecież tak bardzo sobotnimi zawodami, a grała tak źle, jak jeszcze nigdy w tym sezonie.

Obie bramki które strzelił Staliński dla Warty, zawiniła obrona.

Jedynie pomoc ratowała sytuację.

Warta, to materjał surowy, lecz ambitny i pracowity. Za parę lat może stać się może poważnym przeciwnikiem.

Skład Warty: Kaczmarek, Nowicki, Sliwiński, Spoida, Kosicki II, Kosicki I, Niziński, Prymka, Staliński, Einbecher, Dabert

Obie drużyny miały po 2 graczy z rezerwy.

Sędzia p. Seidner