1922-09-24 Cracovia - Admira Wiedeń 2:0

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

W Admirze zastępuje w ataku Kingla, znany Koch. W Cracovii Chruściński w pomocy za Strycharza. Trójka środkowa ataku Reyman III, Kałuża, Kogut. – Do przerwy gra prawie równa z nieznaczną przewagą ataku gości. Crac. przypomina sobie swoją dawną kombinację i powoli odnawia swój styl z początkiem sezonu wiosennego. Wzajemne usiłowania odparte, bez rezultatu. – Po przerwie dwukrotnym strzelcem był świeżo debjutujący Kałuża, ze wspaniałych centr Sperlinga. Admira, mimo szans i słabszej nieco gry Popiela, nie uzyskuje żadnego punktu. rogów 3:3. Sędziował energicznie, ale z powodu krótkowidztwa nieraz mylnie p. Brand. Goście grali w drugim dniu silniej i ambitniej, ale zbyt nerwowo i z tego powodu nie osiągnęli żadnego cyfrowego rezultatu. W Cracovii znakomicie pracowały tyły, szczególnie Gintel i Cikowski. Prowadzenie ataku przez Kałużę było w każdym razie celowem i przypominało jego dawne czasy, ale ruchliwość jego znacznie osłabła, co przypisać należy głównie brakowi treningu. W każdym razie skrzydła były zaopatrywane w dogodne do centr piłki. Przy stałej grze Kałuży w ataku należy się niezawodnie spodziewać poprawy formy, stylu i myślowej kombinacji. Cała drużyna Crac. grała w podniosłym nastroju i z entuzjazmem, zaanimowana widocznie powrotem swego ulubieńca. Również zapewniona widownia radośnie wtórowała dawno niewidzianym rozumnym taktom odradzającego się ataku białoczerwonych.

Admira: Koch zamiast Kingla, reszta bez zmiany.

Cracovia: Chruściński w pomocy, w ataku Kogut na lewym łączniku, Kałuża na środku, Reyman III na prawym łączniku. Reszta jak w dniu poprzednim.

Zaczyna Admira pod słońce. Gra toczy się przeważnie na połowie boiska, nie ciekawa. Dopiero po dłuższem zmaganiu się uzyskują miejscowi chwilową przewagę. Wiedeńczycy przeprowadzają szybki atak. Zamieszanie pod bramką Cracovii nie wyzyskane. Strzał lewego łącznika uderza w słupek. Gintel dwukrotnie ratuje. Strzały wiedeńczyków niecelne idą przeważnie w aut. Atak Cracovii statystuje. Zwolna uwalnia się Cracovia z pod przewagi gości i przeprowadza szereg ataków prawą stroną. Wypad Mielecha kończy strzałem w ręce bramkarza. Serja ataków gości nie wyzyskanych z powodu niecelnych strzałów. Śliczny strzał Reymana łapie bramkarz Admiry. Pod koniec gry do pauzy lekka przewaga Admiry.

Po pauzie przeprowadza Cracovia szybki atak i z ładnej centry Szperlinga strzela Kałuża pierwszego gola, przywitanego burzą oklasków. Tempo wzmaga się i gra staje się bardziej interesującą. Wzajemne ataki szybko przenoszą się z jednej połowy na drugą. Cracovia jednak częściej gości na połowie przeciwnika. Środkowa trójka ataku gra b. mało, jedynie pracują skrzydła, szczególnie Szperling, którego każda centra jest niebezpieczną. Serja ataków Admiry. Rzut wolny uderza o poprzeczkę. Popiel często musi wkraczać. Środkowy napastnik Admiry pudłuje z niewielkiej odległości. Atak Cracovii. Centrę Szperlinga wyzyskuje po raz wtóry Kałuża i strzela drugiego gola. Przyziemny strzał Koguta przechodzi koło bramki. Ostatnie chwile należą do Admiry, która gwałtownie atakuje. Chruściński ratuje, wykopując piłkę z pustej bramki. Gra do końca bez zmiany. Rogów 3:3.

Sędziował b. słabo p. Brandt, który po raz drugi w niedługim czasie wykazuje brak orjentacji.

      Jeśli możesz, przepisz znajdujący się obok lub linkowany poniżej opis meczu.

Zawody prawdziwie towarzyskie kończą się w pierwszej fazie bez efektu, mimo nieznacznej przewagi gości i wzajemnych wysiłków. Po zmianie stron wieńczy szereg ataków bramka strzelona w 6 min. przez Kałużę, który przerzucił piłkę ponad głową bramkarza. temu przeciwstawia Admira dwa ostre strzały, odbite od poprzeczki. W 30 min. centruje Szperling, Kałuża strzela; piłka odbija się od słupka i grzęźnie w bramce. Dalsze wysiłki gości rozbijają się o dobrze dysponowanych obrońców Cracovii. W zawodach tych grał po długim czasie Chruściński w pomocy; oto właściwy gracz na właściwem miejscu. Mielech coraz szybszy, a Szperling wpada już obecnie na pomysły uwalniania się od ustawicznej „blokady”. Kałuża wróży szybki powrót do zeszłorocznej formy. – Sędzia p. Brand. Widzów 8.000, a zachowanie się ich, naogół spokojne, chwilami nie było poprawne wobec sędziego. Czyż dopiero czynna zniewaga graczy lub sędziego przypomną Związkowi jego obowiązki, w postaci zaprowadzenia porządku na trybunach?