1931-11-15 Wisła Kraków - Cracovia 4:2

Z WikiPasy.pl - Encyklopedia KS Cracovia
Skocz do: nawigacja, szukaj

Herb_Wisła Kraków

Trener:
(bez trenera)
pilka_ico
mecz towarzyski
stary stadion Wisły, niedziela, 15 listopada 1931

Wisła Kraków - Cracovia

4
:
2

(1:2)



Herb_Cracovia

Trener:
(bez trenera)
Skład:
Olewski
Pychowski
Oleksik
Bajorek
Jan Kotlarczyk
Józef Kotlarczyk
Stefaniuk
Lubowiecki
H. Reyman
Kisieliński
Antoni Łyko

Ustawienie:
2-3-5

Sędzia: Kołodziej z Krakowa
Widzów: 1500

bramki Bramki

Stefaniuk (18')

Kisieliński (57'-głową)
Józef Kotlarczyk (66')
Lubowiecki (70')
0:1
1:1
1:2
2:2
3:2
4:2
Mitusiński (12')

Kępiński (26'-głową)
Skład:
A. Malczyk
Zachemski
Filipkiewicz (46' Dzieża)
Jawornik
Chruściński
Stiasny
Kubiński
Mitusiński
Kępiński
S. Malczyk
A. Zieliński

Ustawienie:
2-3-5



Opis meczu

Bramkarz Malczyk, obok gracza Stiasny (Cracovia)

"Piękny mecz Wisła – Cracovia 4:2" -
Przegląd Sportowy

Piękny mecz Wisła – Cracovia 4:2

Pionierki piłkarstwa polskiego wykorzystują przerwę ligową na spotkanie towarzyskie

KRAKÓW. 15.11 – Tel. wł. – Wisła – Cracovia 4:2 (2:1)

Spotkanie Cracovii z Wisła z ich ćwierćwiekową tradycją nabrały zbiegiem czasu dla Krakowa specyficznego uroku i weszły, że tak powie w krew i kość braci sportowej. Ostatni rok wniósł jeszcze tę inowację, że współzawodnictwo zostało ograniczone do właściwych ram sportowych, dzięki czemu brak jest na boisku tych nie miłych zgrzytów, które zatruwały dawniej atmosferę i powodowały nielicujące z godnością klubów ekscesy.

Czwarte z rzędu w r. b. zawody stały pod znakiem zademonstrowania ładnej gry, której ostatnio rzadko jesteśmy świadkiem. To tez pod względem propagandowym spełniły w zupełności swe zadanie. Szkoda że pogoda nie dopisała: zaledwie 1500 widzów zaryzykowało spacer na boisko Wisły. Ładna i zupełnie fair gra mogła z powodzeniem zdobyć dla footbalu z powrotem tych, którzy zrażeni „specjalnym systemem” wprowadzonym do rozgrywek mistrzowskich opuścili szeregi jego zwolenników

Ciężki teren utrudnił poszczególnym zawodnikom wykazania prawdziwych umiejętności i przyczynił się do szybszego wyczerpania sił, niemniej jednak mecz stał na wyższym poziomie niż niektóre atrakcyjne zawody ligowe.

Rozpoczyna Wisła i chcąc zaskoczyć swego przeciwnika szybko podciąga pod bramkę biało czerwonych, ci jednakże zlikwidowali atak i przerzucili się na połowę gospodarzy. Zmagania obustronne nie dają rezultatu aż do 12 min. W której Mitusiński „kiwnął” Oleksika i strzelił w róg, a piłka otarłszy się o słupek wpadła do siatki.

Podniecona sukcesem rywali Wisła napiera silniej i zyskuje lekka przewagę. Ale cóż, kiedy tyły Cracovii nie dopuszczają do strzału. Za chwilę Mitusiński ma znów okazję do podwyższenia wyniku, ale zamiast podciągnąć pod bramkę strzela z daleka i chybia. 18 min. Przynosi wyrównanie. Reyman wystawia Stefaniuka który ładnym volleyem zmusza Malczyka do kapitulacji.

I znowu zaczyna się walka o prowadzenie, Lubowicki, Kubiński, Malczyk II próbują bezskutecznie swych strzałów . Ataki Wisły są spokojniejsze i lepiej obliczone, Cracovia jest bardziej ruchliwa. W 26 min. Kubiński centruje a Kępiński główką zdobywa bramkę. Teraz wisła przypuszcza szturm. Stefaniuk wziął w obroty Stiasnego, który stwarza niebezpieczną sytuację i podaje lekko głową. Malczykowi. Nadbiegający Lubowicki dlatego tylko nie strzela, ze się pomylił w kierunku. Malczyk broni znów ryzykownym wykopem piłkę Reymana. Również po kornerze Malczyk pięknie broni. Kilkakrotne wypady Cracovii nie były zbyt groźne.

Po przerwie Wisła wykorzystuje upadek sił u bocznych pomocników Cracovii oraz słabą formę rezerwowego obrońcy Dzieży który zastąpił Filipkiewicza. Gospodarze przestawiwszy u siebie Lubowieckiego na pomoc w miejsce Kotlarczyka II, który zajął stanowisko prawego łącznika, podsuwając się często pod bramkę gości. Strzał Kotlarczyka I przechodzi tuz pod poprzeczką. 12-ta minuta przynosi zamieszanie pod bramką Cracovii. Malczyk, zamiast schwytać piłkę w rękę, odkopuje ją nogą, poczem dostaje ją Stefaniuk, centruje a Kisieliński główką zdobywa bramkę.

Wisła chce uzyskać zwycięstwo, ale tyły Cracovii pracują niezmordowanie, a Malczyk, jakby rehabilitując się, broni wspaniale. Atak Cracovii ładnie przeprowadzony zastaje Zielińskiego na spalonym.

W 21 min. Kontratak Wisły kończy się 3-cią bramką ze strzału Kotlarczyka II. Po tej bramce wraca Lubowiecki na łącznika. Malczyk ładnie broni strzału Łyki. W 25-tej min. Wykorzystuje Lubowiecki błąd Malczyka i odbitą od słupka piłkę lekko plasuje, ustalając wynik dnia. Dalsza gra toczy się pod znakiem Wisły, jednak bez skutku. Ostatnie minuty należą do biało czerwonych.

Przechodząc do oceny drużyn, stwierdzić trzeba, że ogólnie bardziej wytrzymałą i lepszą okazała się Wisła. W szczególności przewaga jej polegała na lepszej grze pomocy czerwonych, w Cracovii bowiem tylko do przerwy mogła ta linja zadowolić.

Atak Wisły miał swych najlepszych zawodników w skrzydłowych. Akcje Stefaniuka, jego centry, szybka orientacja przy niezłej technice predestynują go na dobrego gracza. Łyko tylko cokolwiek słabszy. Kisieliński bardzo pracowity i skuteczny, mimo że ze skutkiem unikał gry foul. Na Reymanie znać przerwę i występu jego nie można uznać za udany. Dopiero pod koniec rozruszał się. Lubowiecki stosunkowo najsłabszy. W pomocy znowu bracia Kotlarczykowie święcili triumfy. Bajorek wykazywał dużo dobrych chęci. Obrońcy dobrzy. Bramkarz uporał się dość szczęśliwie ze swym zadaniem.

Ostoją Cracovii była obrona, w której niepotrzebnie zastąpiono Filiokiewicza od pauzy Dzierżą.

Malczyk w bramce – to jakby jakiś tajemniczy sfinks. Niewiadomo jaką zastosuje metodę obrony, raz bowiem wspaniale chwyta najtrudniejsze i prawie beznadziejne piłki, innym razem znów wprowadza go w zakłopotanie sytuacja w której wszelki namysł powinien być zbędny. Stiasny i Jawornik nie wytrzymali całego meczu. W ataku lewa strona: Zieliński, Malczyk II, Kepiński bardzo dobra. Ich pociągnięcia przypominały okres dawnej świetności Cracovii. Mitusiński swym egoizmem i leceniem na zdobycie bramki psuł harmonie, dlatego też blado wypadł Kubiński.

Funkcję arbitra pełnił p. Kołodziej bez większego ale, gdyż obie drużyny sprawowały się nienagannie.
Źródło: Przegląd Sportowy nr 92 z 18 listopada 1930 [1]


"Wysoki poziom zawodów towarzyskich" -
Raz, dwa, trzy

Wysoki poziom zawodów towarzyskich

Kraków, 16 listopada.

Chłód i niepewna pogoda niedzieli spowodowały, że zaledwie około 1.200 widzów było świadkami towarzyskiego spotkania dwu najstarszych klubów piłkarskich Krakowa.
Ponieważ w tym wypadku „zmora punktowa" nie ciążyła nad współzawodniczącemi drużynami, obie wystąpiły w składach zmienionych, dając młodym siłom możność wykazania swej umiejętności. Okazało się, że ta młodzież nie tylko nie straciła na porównaniu ze starszymi kolegami, ale nawet w pewnych wypadkach ich przewyższała i odegrała w spotkaniu dużą rolę. Doświadczenia z tego wynikające staną się niewątpliwie dobrą wskazówką na przyszłość.
Towarzyskość spotkania nie wpłynęła na pogorszenie jakości gry. Przeciwnie, stała ona na znacznie wyższym poziomie, niż wiele ostatnich spotkań ligowych obu drużyn. Ambicja poszczególnych graczy, połączona ze spokojem, złożyły się na bardzo interesującą całość gry.
Obie drużyny dążyły do zwycięstwa środkami wyłącznie lojalne mi, to leż sędzia p. Kołodziej nie miał trudnego zadania.
Zwycięstwo Wisły uznać należy za słuszne. — Po pierwszej połowie prawie równorzędnej, w drugiej posiadali czerwoni przewagę, wyzyskując słabość pomocy białoczerwonych i chwilowo Malczyka w bramce. Całość gry kombinacyjnej też była lepszą u Wisły mając oparcie w dobrej linji pomocy. Cracovii natomiast kombinowała tylko lewa strona, do której przyłączał się wcale dobrze środkowy.
Zmiany w Wiśle zaszły na lewem skrzydle, gdzie Łyko zaprezentował się dodatnio, oraz w pomocy, pozbawionej Makowskiego, którego Majorek zastąpił całkiem dobrze dopiero po przerwie. Zastępca Koźmina Olewski mało miał sposobności wykazania swych umiejętności.
Lwię część udziału w zwycięstwie posiada llnja pomocy.
Kotlarczyk I niezawodny w defenzywie, doskonale zapoczątkowuje akcje ataku, przyczem pomocnemu jest świetne współgranie z Kotlarczykiem II. — Ostatni użyty następnie jako prawy łącznik i tu wykazał swe wysokie walory. Najlepszym napastnikiem Wisły był Stefaniuk na skrzydle, stwarzając świetnemi centrami wiele groźnych sytuacyj, a niezapominając równocześnie o strzale z biegu, czego dowodem świetnie strzelona pierwsza bramka. Obok niego najproduktywniejszym był Kisieliński, który strzelał często i celnie, Łyko, młody talent, był dobrym. Występ Reymana po dłuższej przerwie zaznaczył braki w kondycji, jednak walory kierownika ataku miały sutą wartość szczególnie w drugiej połowie. Gra Lubowieckiego jest nadal bez wyrazu. Obaj obrońcy mieli momenty niepewności i w taklingu i w wykopie.
Gra Cracovii do przerwy mogła zadowolić w pewnych szczegółach. Dotyczy to przedewszystkiem młodych zawodników w ataku. Zieliński na lewem skrzydle stworzył z Malczykiem II niebezpieczną dwójkę, która brak wagi zastępuje z powodzeniem zawrotność ruchów. Dobre taktycznie pociągnięcia tej pary znajdywały zrozumienie z Kempińskim, jako kierowniku ataku. Do tej trójki rzadko tylko nawiązywała prawa strona ataku, w rezultacie czego o wspólności akcji całej linji mowy być nie mogło. Wyrazem tego separatyzmu był Mitusiński, posyłając wszystkie piłki górą na Lubińskiego, który mimo to wiele z nich dobrze wyzyskał.
Pozostawiony sobie Chruściński w pomocy miał swój dobry dzień. Pracowity do ostatniej chwili, parł ustawicznie atak naprzód. Stiasny był już lepszym niż przeciw Polonji, jednak nie pozbył się jeszcze fałszywego podawania piłki ku bramce, co i na tych zawodach groziło utratą bramki. Drugi rezerwowy Jawornik nie posiada potrzebnej tu rutyny, poza tem nie wytrzymał do końca gry.
Osłabienie pomocy obciążyło obrońców, którzy mimo to stworzyli lepszą całość niż ją posiadał przeciwnik. Zachemski efektowniejszy. — Wstawiony po przerwie za Filipkiewicza rezerwowy Dzierza byf słabym. Osłabienie tej linji wpłynęło na grę i rezultat. Gra Malczyka jest nadal pełną tajemniczości. -Świetne parady zmieniają się u niego z fatalnemi błędami, które przeciwnik dowcipnie wykorzystał.
Skład drużyn.
Rywale stawili się na boisku w następujących składach:
Wisła: Olewski, Pychowski, Oleksik. Kotlarczyk II. Kotlarczyk I, Bajorek. Stefaniuk, Lubowiecki, Reyman, Kisieliński. Łyko. Cracovia: Malczyk I. Zachemski, Filipkiewicz, (Dzierza), Jawornik, Chruściński, Stiasny, Kubiński, Mitusiński, Kempiński, Malczyk II, Zieliński.
Przebieg zawodów.
Po kilku minutach gry w polu przypuszcza atak Wisła. Kotlarczyk wysuwa Stefaniuka, który w biegu strzela na bramkę. Po chwili Kisieliński głową posyła piłkę w ręce Malczyka. Ataki Cracovii nie dochodzą do bramki. Niespodziewanie w 12 min. otrzymuje piłkę Mitusiński i strzela z daleka na słupek, skąd piłka ześlizguje się do siatki. Żywsza gra obu stron. Już w 17 min. wyrównuje Stefaniuk świetnym strzałem w róg po biegu. Tenże gracz jest i nadal motorem ofensywy Wisły.
W 25 min. Reyman nie trafia do bramki z kilku kroków. Minutę później ucieczka Lubińskiego przynosi centrę, którą Kempiński zamienia w drugi punkt głową, wykorzystując niezdecydowanie bramkarza Wisły. Wisła przypuszcza szereg ataków, Malczyk dwukrotnie doskonale wybiega, ratując w krytycznej chwili. Z Kotlarczykiem II na prawym łączniku i Lubowieckim w pomocy wystąpiła Wisła po przerwie. Podobnie i Cracovia zastąpiła Filipkiewicza Dzierzą. Kilkanaście minut gry zaznacza się większą agresywnością Wisły dzięki Kotlarczykowi II. Stroną atakującą u Cracovii jest Zieliński i Malczyk, kombinujący składnie. W 12 min. wybiegał do piłki Malczyk z bramki i zamiast ręki używa nogi, w rezultacie czego piłka dostaje się w posiadanie Stefaniuka. Ten pięknie podaje do środka, a Kisieliński głowa załatwia resztę 2:2.

Przewaga Wisły zaznacza się strzałami. Wypady Malczyka czy Zielińskiego nie mają potrzebnej decyzji pod bramką. Trzeci punkt w 21 min. uzyskuje dla Wisły Kotlarczyk II z podania Reymana, poczem wraca do pomocy. Drugi poważny błąd Malczyka w 25 min., który znowu nogą kopie piłkę ku Lubowieckiemu, pozwala temu uzyskać ostatni punkt. Cracovia gra teraz słabiej, w pomory tylko Chruściński skutecznie pracuje. W 35 min. Reyman sam przed bramką natrafia na wybiegającego Malczyka, ratującego ryzykownie. Dalsze strzały Lubowieckiego i Kisielińskiego broni dobrze Malczyk.
Pasikonik
Źródło: Raz, dwa, trzy nr 31 z 17 listopada 1930



Mecze sezonu 1931

Iskra Siemianowice 1931-03-01 Cracovia - Iskra Siemianowice 5:2  AKS Chorzów 1931-03-08 Cracovia - AKS Królewska Huta 5:2  Soła Oświęcim 1931-03-15 Cracovia - Soła Oświęcim 20:0  Polonia Warszawa 1931-03-22 Polonia Warszawa - Cracovia 2:2  Czarni Lwów 1931-03-29 Cracovia - Czarni Lwów 3:1  III Kerület Budapeszt 1931-04-06 Cracovia - III Kerület Budapeszt 0:1  ŁKS Łódź 1931-04-12 ŁKS Łódź - Cracovia 4:1  Polonia Karwina 1931-04-18 Polonia Karwina - Cracovia 1:10  SK Moravská Ostrava 1931-04-19 SK Moravská Ostrava - Cracovia 0:2  Legia Warszawa 1931-04-26 Cracovia - Legia Warszawa 1:4  Garbarnia Kraków 1931-05-03 Garbarnia Kraków - Cracovia 1:1  Częstochowa 1931-05-10 Częstochowa - Cracovia 2:8  Wisła Kraków 1931-05-17 Cracovia - Wisła Kraków 1:4  Pogoń Lwów 1931-05-24 Pogoń Lwów - Cracovia 0:0  Wisła Kraków 1931-05-25 Cracovia - Wisła Kraków 4:3  Warszawianka Warszawa 1931-05-31 Warszawianka Warszawa - Cracovia 6:1  Warta Poznań 1931-06-07 Cracovia - Warta Poznań 1:2  Lechia Lwów 1931-06-21 Lechia Lwów - Cracovia 1:3  Ruch Chorzów 1931-06-28 Cracovia - Ruch Wielkie Hajduki 4:1  Hakoah Wiedeń 1931-07-12 Cracovia - Hakoah Wiedeń 1:3  Lechia Lwów 1931-08-08 Cracovia - Lechia Lwów 2:1  Legia Warszawa 1931-08-16 Legia Warszawa - Cracovia 3:1  Warta Poznań 1931-08-30 Warta Poznań - Cracovia 7:1  Wisła Kraków 1931-09-06 Wisła Kraków - Cracovia 1:2  Warszawianka Warszawa 1931-09-20 Cracovia - Warszawianka Warszawa 1:0  Pogoń Lwów 1931-09-27 Cracovia - Pogoń Lwów 1:1  Garbarnia Kraków 1931-10-04 Cracovia - Garbarnia Kraków 2:4  Polonia Warszawa 1931-11-01 Cracovia - Polonia Warszawa 1:1  Ruch Chorzów 1931-11-08 Ruch Wielkie Hajduki - Cracovia 4:2  Wisła Kraków 1931-11-15 Wisła Kraków - Cracovia 4:2  ŁKS Łódź 1931-11-22 Cracovia - ŁKS Łódź 2:2  Czarni Lwów 1931-11-29 Czarni Lwów - Cracovia 2:0  
Czarni Radom 1931 Czarni Radom - Cracovia 1:5  Olsza Kraków 1931-11 Cracovia II - Olsza 2:7